Ook op onze eerste extra vakantiedag werden we vroeg wakker. Op zich logisch natuurlijk na twee weken vroeg opstaan. Rond 7 uur zaten we als eerste aan het ontbijt, wat niet veel voorstelde. Ellen hadden we beneden bij de receptie al een sigaretje zien roken. We zaten net te bedenken hoe we een eitje konden bestellen, toen Ellen de ontbijtzaal binnenkwam. Nadat we uiteindelijk 5 boterhammen met ei en bonnenpuree ophadden, keerden we terug naar de kamer. Pas om 9 uur waren we klaar met het smeren van de beschermde zonnebrand, die we natuurlijk hard nodig hadden met die mooie witte lijfjes van ons. We liepen door de stad richting de pier, waar we linksaf sloegen en langs het strand begonnen te wandelen. Er werd met man en macht op het strand gewerkt om al het puin te verwijderen. We liepen langs een hotel, waar verschillende kamerhuisjes met de grond waren gelijk gemaakt. Het was echt bizar om dat te zien, omdat het gewoon betonnen huisjes betrof. Een stukje verderop zagen we langs de zeelijn een soort borrelde put. Dit bleek zo’n cenote uit de Mayatijd te zijn, die door de oorkaan Wilma aan de oppervlakte was komen te liggen. Het was wel grappig want toeristen liepen er in een grote boog omheen, terwijl de inwoners zelf gewoon in de put doken. Op een gegeven moment kwamen we langs een lastige passage, waar we even dachten niet verder te kunnen. Het was een soort riviermonding die een stuk groter was geworden na de komst van Wilma. Uiteindelijk lukte het ons toch om verder te komen. Hierna kwamen we op een enorm schelpenstrand terecht, waar we op ons gemak op zoek gingen naar mooie exemplaren. Hier zagen we ook opeens een heleboel krabbetjes uit de grond schieten, wat af en toe een komisch gezicht was.

Uiteindelijk konden we echt niet meer verder en keerden we weer om. Bij een mooi blauw stuk zee besloten we dat het tijd werd om te zwemmen. Het zou natuurlijk raar zijn als we alleen maar langs de Golf van Mexico hadden gelopen. De temperatuur van het water viel in het begin vies tegen, maar toen we eenmaal door waren was het heerlijk. Een klein uurtje dobberde we door het water, wat af en toe echt van temperatuur leek te veranderen. Eenmaal terug op het strand bleek het water toch niet zo schoon te zijn als we dachten, want de bikini zat vol met fijn zand en vuil. Rond half 1 kwamen we weer bij de pier aan, waar het een drukte van jewelste was aangezien er net een cruiseschip had aangemeerd. De gasten werden met Mexicaanse muziek ontvangen. Wij staken de pier over en liepen naar de andere kant van het strand en streken bij het eerste de beste strandtentje neer in een van de stoelen voor een heerlijk glas limonada. Nou ja glas, we kregen een ware bokaal. Na de korte stop liepen we weer een klein stukje verder, maar het begon al erg heet te worden. We hadden verkoeling gezocht onder een palmboom, die we toch al gauw weer verlieten vanwege de hitte. Via de winkelstraat liepen we terug naar het hotel.

In het hotel zagen we een aantal van onze groepsleden bij en in het zwembad liggen. We waren behoorlijk plakkerig geworden, zodat we ook nog even een verfrissende duik in het zwembad namen. Vervolgens hebben we ons nog even in het zonnetje gedroogd, voordat we ons terugtrokken op onze kamer voor een echt verfrissende koude douche. Het water was nog steeds koud en de straal was nog niet echt veel meer dan gisteren. Het was gelukkig net genoeg om de plakkerigheid van ons af te krijgen, maar meer ook niet. De rest van de middag bleven we lekker op de kamer en vermaakten we ons met het bekijken van de foto’s op de televisie en met het eten van de honingnoten koekjes. Om half 7 gingen we alvast naar beneden voor het diner. We waren uiteraard de eerste als we de dronken meute op het terras niet meetelden. We liepen naar de ingang van het hotel en wachten hier tot de rest van de groep kwam.Precies om 7 uur verlieten we gezamenlijk het hotel op weg naar het 'Don Emilione' restaurant. We konden voor ons hoofdgerecht kiezen uit vis, vlees (biefstuk) of kip. Ellen raadde ons aan om voor het vlees te gaan, want dat was hier echt geweldig. Trouw als wij waren volgden we het advies van Ellen meteen op. Het voorgerecht bestond uit een frisse salade met ansjovis en het toetje was een soort karamelpudding met een gekaramelliseerd bovenlaagje. Nadat we allemaal onze drankjes hadden betaald ($32.-), keerden we weer terug naar ons hotel waar we rond half 10 met volle buikjes aankwamen. Het duurde niet echt lang voordat we gingen slapen, want de buitenlucht had toch wel zijn tol geëist.