 |
 |
 |
Dag 1: Amsterdam - Cancun
Woensdag 19 Oktober 2005
Om half 7 werd ik wakker en het duurde even voordat ik besefte dat er weer een nieuwe vakantie voor de deur stond.
Uiteraard moest er nog even snel op de computer ingelogd worden, daarna nog
even een heerlijke warme douche en een ontbijtje genomen. Tien voor half 10
arriveerde de taxi en konden we vertrekken. We reden eerst nog even
naar Overschie om de laatste passagiers op te halen, waarna we snel richting Schiphol reden. Het was lekker rustig
op de weg, zodat we binnen het uur op het vliegveld aankwamen. We moesten bij balie 20
inchecken. In deze rij ontmoetten we Wim uit Leeuwarden, die dezelfde reis als ons bleek te gaan maken. Eenma
al
aan de beurt moesten we eerst nog even de € 30.- aan brandstof toeslag betalen. Na het inchecken liepen we
direct door naar de douane, waar een meterslange rij stond. Geduldig sloten we
achter aan, want we waren immers ruim op tijd. Uiteraard hadden we de verkeerde
rij gekozen zoals altijd. Het was voor het eerst dat ik niet gefouilleerd werd,
maar mijn tas bleek toch wel een dubieus voorwerp te zijn. Althans de
batterijen van de camera waren heel bijzonder, volgens mij dachten ze dat het
bommen waren ofzo. Gelukkig werd alles goedgekeurd en mochten we verder. Nadat we alle noodzakelijke
handelingen hadden afgesloten, besloten we eerst eens lekker wat te gaan
drinken bij het ‘Nautilus’ restaurant. Terwijl we in de rij stonden, zagen we
in de vitrine heerlijke muffins staan, die konden we toch echt niet laten liggen.
Na deze heerlijke break liepen we op
ons gemak naar de gate. Het vliegtuig,
een klassieke boeiing 767-300 met de naam Prins Pieter Christi
aan, stond al
klaar.
Om kwart over 1 zouden we beginnen met boarden, maar er bleken wat problemen met een verstopt toilet te zijn. We werden verzocht om onszelf nog een half uurtje te vermaken. Dat moest dan maar! Na een half uurtje slenteren kwamen we terug bij de gate, waar het probleem nog steeds niet verholpen bleek te zijn. Er zat een pamper in het toilet. We kregen een snackvoucher van € 6,25 p.p. aangezien we voorlopig pas om half 4 zouden vertrekken. Bij 'Sbarro Pizza' kochten we een heerlijke New York pizza punt met extra kaas en uiteraard wat te drinken. We hoefden maar €0,20 extra bij te betalen, dus dat hadden we netjes gedaan.
Rond half 4 kregen we voor de derde keer slecht nieuws te horen. De pamper zat nog steeds vast in het toilet, dus konden we nog niet vertrekken. We mochten over een uurtje weer terug komen. We hadden geen zin meer om nog een rondje op het vliegveld te lopen, zodat we bij een tafel van gate E6 een potje gingen kaarten. Een uurtje later liepen we met lood in onze schoenen terug naar onze gate. Dit keer kregen we goed- en slecht nieuws te horen. Het goede nieuws was dat de pamper eruit was en het slechte nieuws was dat we pas rond 7 uur konden vertrekken. We kregen wéér een voucher van €2,50 voor een drankje. Dit keer besloten we om maar weer naar 'Nautilus' te gaan, aangezien de koffie daar wel lekker was.
Rond kwart over 6 waren we weer terug en konden we eindelijk beginnen met boarden. Om precies 10 voor half 8 gingen we de lucht in, maarliefst vijf en een half uur later dan gepland. Gelukkig hadden we een zeer rustige vlucht en hadden we 2 leuke films (Herbie en Mr & Mrs Smith) om naar te kijken. Na ongeveer 10 uur vliegen arriveerden we op de luchthaven van Cancun. Ondanks dat het hele vliegveld was uitgestorven, moesten we toch nog lang wachten bij de douane. Uiteraard stonden we net als op Schiphol in de verkeerde rij en kregen we nog wat extra vertraging doordat de crew en een gezin met kleine kinderen voorrang kreeg. De koffers waren inmiddels al drie of vier keer voorbij gekomen, zodat we die tenminste snel te pakken hadden. Bij de ingang van het vliegveld stond onze reisleidster (Ellen) ons al op te wachten. Ze vertelde ons dat we maar met een groepje van 16 waren en dat wij één van de laatste waren. Nadat iedereen zich in de bus had verzameld, reden we naar het 'Hotel Margaritas', wat slechts op een half uurtje van het vliegveld lag. In de bus vertelde Ellen alvast het een en ander. Eenmaal in het hotel kregen we de sleutel en konden we eindelijk naar bed. Uiteindelijk lagen we rond 1 uur (plaatselijke tijd) in bed en hadden we een korte nacht in het verschiet.
al
aan de beurt moesten we eerst nog even de € 30.- aan brandstof toeslag betalen. Na het inchecken liepen we
direct door naar de douane, waar een meterslange rij stond. Geduldig sloten we
achter aan, want we waren immers ruim op tijd. Uiteraard hadden we de verkeerde
rij gekozen zoals altijd. Het was voor het eerst dat ik niet gefouilleerd werd,
maar mijn tas bleek toch wel een dubieus voorwerp te zijn. Althans de
batterijen van de camera waren heel bijzonder, volgens mij dachten ze dat het
bommen waren ofzo. Gelukkig werd alles goedgekeurd en mochten we verder. Nadat we alle noodzakelijke
handelingen hadden afgesloten, besloten we eerst eens lekker wat te gaan
drinken bij het ‘Nautilus’ restaurant. Terwijl we in de rij stonden, zagen we
in de vitrine heerlijke muffins staan, die konden we toch echt niet laten liggen.
Na deze heerlijke break liepen we op
ons gemak naar de gate. Het vliegtuig,
een klassieke boeiing 767-300 met de naam Prins Pieter Christiaan, stond al
klaar.Om kwart over 1 zouden we beginnen met boarden, maar er bleken wat problemen met een verstopt toilet te zijn. We werden verzocht om onszelf nog een half uurtje te vermaken. Dat moest dan maar! Na een half uurtje slenteren kwamen we terug bij de gate, waar het probleem nog steeds niet verholpen bleek te zijn. Er zat een pamper in het toilet. We kregen een snackvoucher van € 6,25 p.p. aangezien we voorlopig pas om half 4 zouden vertrekken. Bij 'Sbarro Pizza' kochten we een heerlijke New York pizza punt met extra kaas en uiteraard wat te drinken. We hoefden maar €0,20 extra bij te betalen, dus dat hadden we netjes gedaan.
Rond half 4 kregen we voor de derde keer slecht nieuws te horen. De pamper zat nog steeds vast in het toilet, dus konden we nog niet vertrekken. We mochten over een uurtje weer terug komen. We hadden geen zin meer om nog een rondje op het vliegveld te lopen, zodat we bij een tafel van gate E6 een potje gingen kaarten. Een uurtje later liepen we met lood in onze schoenen terug naar onze gate. Dit keer kregen we goed- en slecht nieuws te horen. Het goede nieuws was dat de pamper eruit was en het slechte nieuws was dat we pas rond 7 uur konden vertrekken. We kregen wéér een voucher van €2,50 voor een drankje. Dit keer besloten we om maar weer naar 'Nautilus' te gaan, aangezien de koffie daar wel lekker was.
Rond kwart over 6 waren we weer terug en konden we eindelijk beginnen met boarden. Om precies 10 voor half 8 gingen we de lucht in, maarliefst vijf en een half uur later dan gepland. Gelukkig hadden we een zeer rustige vlucht en hadden we 2 leuke films (Herbie en Mr & Mrs Smith) om naar te kijken. Na ongeveer 10 uur vliegen arriveerden we op de luchthaven van Cancun. Ondanks dat het hele vliegveld was uitgestorven, moesten we toch nog lang wachten bij de douane. Uiteraard stonden we net als op Schiphol in de verkeerde rij en kregen we nog wat extra vertraging doordat de crew en een gezin met kleine kinderen voorrang kreeg. De koffers waren inmiddels al drie of vier keer voorbij gekomen, zodat we die tenminste snel te pakken hadden. Bij de ingang van het vliegveld stond onze reisleidster (Ellen) ons al op te wachten. Ze vertelde ons dat we maar met een groepje van 16 waren en dat wij één van de laatste waren. Nadat iedereen zich in de bus had verzameld, reden we naar het 'Hotel Margaritas', wat slechts op een half uurtje van het vliegveld lag. In de bus vertelde Ellen alvast het een en ander. Eenmaal in het hotel kregen we de sleutel en konden we eindelijk naar bed. Uiteindelijk lagen we rond 1 uur (plaatselijke tijd) in bed en hadden we een korte nacht in het verschiet.
 |
 |
 |
 |
 |