De laatste dag van deze vakantie begon net als alle andere weer om half 8. Aangezien we pas om 8 uur konden ontbijten, kozen we ervoor om alle spullen alvast in de auto te zetten. Het ontbijt deelden we met 3 andere gasten en was wederom wat karig. Na het ontbijt moesten we nog even naar de kamer om de laatste spulletjes te pakken en de tanden te poetsen. Als een speer reden we naar de haven voor onze laatste excursie van deze reis, de walvissafari. Het was behoorlijk druk. We konden kiezen uit twee verschillende touroperators. We hadden uiteraard geen idee welke de beste was, zodat we er gewoon maar een uit kozen. Het werd ‘Elding’, want bij hen konden we onze kortingskaartjes inleveren. Achteraf gezien hadden we de goede uitgekozen, want op de andere boot was het vreselijk druk.

Iets over 9 vertrokken we uit de haven. Het was niet zo mooi weer als twee dagen geleden en we werden direct op de boot al gewaarschuwd dat we niet te veel van de toer moesten verwachten. De laatste paar dagen hadden ze namelijk heel weinig gezien. Naarmate we verder van de kust kwamen, werd de zee ruiger en begonnen we veel heen en weer te deinen. We voerden eerst naar een klein eilandje wat bevolkt werd door een hele grote kolonie puffins. Helaas lagen we te ver van het eilandje vandaan om mooie foto’s te kunnen maken, maar het was wel een heerlijk gezicht om die kleine ‘donderstenen’ aan het werk te zien. We voerden verder de zee op, op zoek naar walvissen. We deinden nu wel heel erg op en neer, waardoor ik toch wel een beetje zeeziek begon te worden. Bovendien werd het ook nog eens vreselijk koud, zodat we naar beneden moesten om zo’n heerlijk warm pak aan te trekken. Algauw had onze gids tot grote verrassing een Minke Whale (Dwergvinvis) gevonden, waar we een tijdje achteraan voerden. Uiteindelijk bleken het twee Minke Whales te zijn en iets verder op was ook nog eens een Humpback Whale (Bultrugwalvis) aan het spelen. Hij dook een aantal keer op uit het water maar omdat iedereen naar de Minke Whales keek, was ik de enige getuige van zijn speelse capriolen.

Na ruim 2½ uur varen, kwamen we gelukkig weer in de haven aan. Ik was blij dat we weer op vaste bodem stonden, want de tocht had we geen goed gedaan. We hadden nog ruim 2 uur de tijd, voordat we ons op het vliegveld moesten melden. Op de kaart van Reykjavik hadden we in het park een Vikingboot gezien en het leek ons wel een leuk foto object. We parkeerden de auto bij de dierentuin en gingen al lopend op zoek. We kwamen in een botanische tuin terecht, waar heel wat ganzen lekker lagen te luieren. We maakten wat foto’s en gingen verder op zoek, maar de boot konden we niet vinden. Uiteindelijk hadden we het hele park bewandeld en geen boot gevonden. Het was inmiddels half 2 en we besloten dat het zo langzamer hand tijd was om terug naar de auto te gaan. We moesten immers nog een aardig eindje rijden naar het vliegveld. Bij een van de laatste benzine stations gooiden we de tank vol, zoals afgesproken. Rond half 4 arriveerden we op het vliegveld, waar het niet echt duidelijk was waar we onze auto moesten parkeren. We parkeerden de auto uiteindelijk in een rij, waar een bordje van Avis stond. In de vertrekhal leverden we onze sleutels in bij de speciale Avis balie. We liepen direct naar de incheckbalies, waar zich al enorme rijen hadden gevormd. Het koste dan ook weer aardig wat tijd, zodat we eigenlijk meteen nadat we waren ingecheckt naar het vliegtuig konden lopen om in te stappen.

Om iets over half 5 vertrok het vliegtuig en namen we afscheid van IJsland. We hadden een rustige vlucht en kwamen na ruim 3 uur vliegen al op Schiphol aan. Lekker vroeg, zodat we bijtijds thuis konden zijn (dachten we). Het bleek dat we helemaal aan de andere kant van het vliegveld zaten en dat we dus een aardig eindje moesten lopen naar de koffers. Eenmaal bij de bagageband aangekomen, waren er nog geen koffers te zien. Alles bij elkaar kostten het, geloof ik, wel een uur voordat we alles hadden en op weg konden naar de trein. Uiteraard hadden we onze trein net gemist. De volgende trein ging pas om kwart voor 10, dan maar wachten. Tot overmaat van ramp, kwam er de mededeling dat er iets mis was met het spoor en dat de trein ook nog eens een vertraging had.

Half 11 konden we eindelijk instappen, maar er moest wel omgereden worden. We besloten in het tussenstuk van de trein te blijven zitten aangezien we in een dubbeldekstrein zaten. Op een gegeven moment kwam de conducteur met een vreemde vogel naar het toilet. Het was net of deze man stomdronken was, maar nadat we de conducteurs hoorden praten bleek dat hij gevallen was. Bij een station werd hij buiten gezet, maar vlak voordat de trein weer ging rijden dook hij naar binnen en ging naar het toilet. Daar bleef hij zo lang zitten, dat we dachten dat hij was flauwgevallen ofzo. Na ruim een kwartier kwam hij er eindelijk af.Rond kwart voor 12 kwamen we eindelijk in Schiedam aan en moesten we nog met de koffers naar huis lopen. Gelukkig leverden het me deze keer geen blaren op. Nog net voor twaalf uur kwamen we bij Jeroen thuis aan, uitgeput en wel. Na een heerlijke douche en een knuffel van Brût en Douce gingen we rond 1 uur eindelijk naar bed en kwam er einde aan een prachtig reis.