Rond half 8 worden we weer langzaam wakker. We blijven nog heel even lekker liggen. Daarna word het pakken geblazen, want er staat weer een nieuwe overnachtingsplek op het programma. Bruce heeft wederom een heerlijk ontbijt voor ons klaarstaan. Ik begin uiteraard eerst met het heerlijke müslitoetje. We ontbijten samen met een Belgisch stelletje, dat dol enthousiast hun route aan ons vertellen. Vol verbazing horen we hun plannen aan. Vorig jaar hebben wij al kennis gemaakt met de enorme afstanden van Canada. Wij wensen ze in gedachte heel veel sterkte toe met de enorme afstanden die ze in korte tijd willen gaan afleggen. Een kleine 2 uur later nemen we afscheid van Bruce en zijn vrouw. Voordat we Golden daadwerkelijk verlaten, rijden we eerst nog even langs de plaatselijk ‘Overwaitea Foods’ supermarkt voor wat limonade en fruit. Na de boodschapjes rijden we gauw verder richting het oosten. Via de Trans Canada Highway rijden we door Yoho Nationaal Park. We zwaaien als we Field voorbij rijden, we komen hier namelijk later terug voor een langer bezoek. Net na Field zien we een caravan in een greppel liggen. De caravan is loss, maar de bijbehorende auto met inzittende mankeert zo te zien gelukkig niets. De weg is verder gewoon vrij, zodat we op ons gemak de reis voortzetten. 

Vlak voor Lake Louise nemen we de Icefields Parkway richting het noorden. Rond een uur of 11 arriveren we bij het rustieke Herbert Lake. Het is hier heerlijk rustig. De meeste mensen rijden zo snel mogelijk door naar Peyto Lake en de Columbian Icefields. Voor ons is dat alleen maar een zegen. We genieten van het uitzicht over het meer met op de achtergrond de Bow Range. Hector Lake is een meer dat we alleen vanaf de Parkway kunnen bekijken. We zien een strookje van het prachtige turkooizen gekleurde water. We rijden verder naar Mosquito Creek Campground, een camping langs het riviertje de Mosquito Creek. We maken een korte wandeling langs het water. Rondom zien de de toppen van Bow Peak, Dolomite Peak en Mount Hector. De volgende stop is bij het Crowfoot Glacier uitkijkpunt. Het is een populaire plek om te stoppen, waardoor het dan ook behoorlijk druk is. Gelukkig blijven de meeste mensen vanaf de parkeerplaats kijken. Wij gaan via een steil paadje de heuvel af en volgen het verder door het bos. We komen uiteindelijk bij de waterkant van Bow Lake uit en zienCrowfoot Mountain en Crowfoot Glacier. Het uitzicht is echt prachtig en het is er heerlijk stil. Eenmaal terug rijden we een klein stukje verder naar de noordkant van Bow Lake, hier ligt namelijk de Num-Ti-Jah Lodge. Hiervandaan hebben we een prachtig uitzicht op de Bow Glacier en zijn waterval.

Het is inmiddels bij drieën, zodat we vaart moeten maken. Volgens het boekje van Darwin Wigett zou er tussen de Num-Ti-Jah lodge en Peyto Lake een prachtig vijvertje met lelies moeten liggen. Het vijvertje lag er inderdaad, maar helaas zonder lelies! Ook het smeltwatervijvertje aan de overkant van Peyto Lake bevatte geen lelies. Waarschijnlijk de verkeerde tijd van het jaar. Dan maar op zoek naar de overflow camping vanwaar een wandeling naar Mistaya Lake loopt. Eenmaal aangekomen, blijkt de camping gesloten te zijn. We kijken nog even rond op zoek naar de wandeling, maar die kunnen we helaas niet vinden. Bij het 'Look for Moose Viewpoint' parkeren we de auto. Deze kleine parkeerplaats langs de kant van de weg wordt vaak overgeslagen, omdat je vanaf de weg niets kunt zien. Er loopt een smal paadje naar de oever van het Upper Waterfowl Lake. We hebben hiervandaan een prachtig uitzicht over het meer met Mount Chepren op de achtergrond. Een klein stukje verder noordwaarts ligt het Waterfowl Lakes Campground. Hier vinden we de verbinding tussen de beide meren, Upper- en Lower Waterfowl Lake. Voordat we de meren echt verlaten maken we nog een korte stop langs de weg bij Lower Waterfowl Lake.

Uiteindelijk verlaten we de Icefields Parkway en rijden we verder over Highway 11 richting Aurum Lodge. Bij de Crossing gooien we nog even de tank vol, want onderweg komen we niets meer tegen. We krijgen direct te maken met prachtige vergezichten over de Kootenay Plains. Vooral vanaf Preachers’ Point hebben we een grandioos uitzicht over Abraham Lake en de omliggende Rockies. De zon is al flink aan het dalen, zodat er prachtige kleuren te voorschijn komen. Vanaf dat punt maken we dan ook heel wat foto’s. Netjes op tijd arriveren we bij Aurum Lodge. We worden ontvangen door Alan en Madeleine Ernst. We brengen de koffers naar de kamer en kijken onze ogen uit. We hebben een enorme suite met jacuzzi. Ook het uitzicht vanuit de kamer is groots. We kunnen vrijwel meteen aan tafel en maken kennis met de overige gasten. De 2 Canadezen hebben het grootste woord. Ze hebben een bijzondere fantasie en blijken ook in de meest bijzondere situaties beland te zijn geweest. Maar of dat echt waar is, ik weet het niet. Het diner bestaat uit een heerlijke aardappelpuree met rode kool en draadjes vlees. Voor de liefhebbers is er ook nog een bak sla en wat wijn. Het toetje bestaat uit een heerlijk chocolade bavaroistje/pudding. Eenmaal uitgegeten maken we buiten nog even een rondje over het terrein voordat het donker wordt. Het uiteraard duiken we daarna nog even heerlijk in de jacuzzi!