Na een heerlijke nacht worden we om half 8 wakker. Bruce heeft een heerlijk ontbijt voor ons klaarstaan. We ontbijten samen met een Amerikaans stel, die regelmatig naar Canada reizen. De dochter des huize is inmiddels ook wakker en komt nieuwsgierig polshoogte nemen. Langzamerhand komt haar hele speelgoed arsenaal naar boven. Rond kwart voor 10 zijn we klaar en vertrekken we richting Glacier Nationaal Park. Na de hectische dag van gisteren, besluiten we om het vandaag wat rustiger te doen. We hebben slechts vijf kleine wandelingen op het programma staan. Voordat het zover is, moeten we eerst nog ruim anderhalf uur rijden voor we onze eerste stop bereiken. De Hemlock Grove Trail is een 400m korte boardwalk dwars door een Western Hemlock en Western Red Cedar bos. Zodra we de boardwalk betreden nemen de enorme bommen ons kompleet in beslag. Ook het weelderige groene kreupelhout van het regenwoud valt direct op. Sommige bomen blijken een leeftijd van maarliefst 350 jaar te hebben. Omdat tweederde van het park bestaat uit rotsen, ijs, lawine sporen en alpiene weide is dit type bos bijzonder zeldzaam. Op de parkeerplaats bivakkeert een groepje nieuwsgierige Stellers gaaien die het op de inhoud van een zakje chips hebben gemunt.

Vanaf de Hemlock Grove Trail rijden we 2,2 kilometer oostwaarts richting de Rock Garden Trail. De wandeling begint met een drieplanken breed boardwalkje. Na een tiental meters houd de boardwalk op en gaat het pad verder over de mossige grond. Al snel zien we de eerste enorme keien en rotsen liggen die de rotstuin vormen. Vervolgens duiken we een bos in met Hemlock- en Douglas Firs. Het pad stijgt flink, zodat we uiteindelijk bovenop de rotstuin terecht komen. Hiervandaan hebben we een prachtig uitzicht op de Bonney Galcier en de drie pieken Eagle Mountain (2850m) Mount Uto (2911m) en Mount Sir Donald (3277m). Half 2 vertrekken we in zuidelijke richting naar de 6,5 kilometer verder gelegen Loop Brook Trail. Voordat we aan de wandeling beginnen, lunchen we eerst nog even in de auto. De Loop Brook Trail is een 1,6 km lang rondlopend pad, waarbij de spoorweggeschiedenis centraal staat. Al direct in het begin passeren we een serie stenen palen. In vroegere tijden dienden deze voor de ondersteuning van de spoorweg die door de vallei heen liep. Het is een van de oudste nog bestaande door de mens gemaakte bouwwerken in West Canada. Al slingerend lopen we verder het Western Hemlock en Western Red Cedar bos in, waarbij we uiteindelijk op de oude railway terecht komen. Onder de begroeide en bebosde bodem zijn de originele houten balken van de rails nog steeds zichtbaar. Een stukje verderop vinden we nog wat restanten van ‘echte’ snow sheds, die de rails moesten beschermen tegen de lawines. Vanaf het bruggetje, wat ons weer naar de campground brengt, hebben we een uitstekend uitzicht op Mount Bonney. Ruim 2 uur later arriveren we weer bij de auto.

Onze volgende wandeling is vlakbij het Rogers Pass Monument. Bij het Roger Pass Center, wat ongeveer 1,6 kilometer voor het monument ligt, stappen we uit en beginnen we aan de Abandon Rail Trail. In het begin lopen we al slingerend door het aangrenzende bos. Deze eerste paar meters zijn het leukst, want algauw verandert het pad in één rechte weg. We lopen wederom over de oude spoorlijn (net als bij de Loop Brook Trail), waarvan de balken nog duidelijk zichtbaar zijn onder het asfalt. Na een klein half uurtje arriveren we bij het Rogers Pass Monument. Hier genieten we van een appeltje voordat we terug keren naar de auto. De laatste wandeling is naar de Bear Creek Falls. Deze wandeling staat niet langs de weg aangegeven, zodat we even moeten zoeken. Maar in het boekje van Darwin Wigett staat heel duidelijk aangegeven, dat we opzoek moeten naar een secondary weg die schuin naar beneden loopt. En ja hoor gevonden! We parkeren de auto op het parkeerterreintje en lopen naar het begin van de wandeling. Het pad loopt heel stijl naar beneden door een Hemlock- en Douglas Firs bos. Eenmaal beneden zien we vlak voor het einde van het pad de restanten van wat ooit een brug was geweest. Volgens Wigett heb je vanaf deze brug een magnifiek uitzicht op de waterval. Helaas vanaf heden dus niet meer of de brug moet opnieuw zijn gebouwd. We lopen verder naar het einde van de wandeling, waar we heerlijk worden getrakteerd op een koude douche. Het platform, wat er behoort te liggen, is kompleet weggerot. We schieten snel wat plaatjes, wat van uitgebreid fotograferen komt toch niet veel terecht met al dat water, en lopen daarna weer terug naar de auto. De terugtocht (beklimming) neemt wonderbaarlijk genoeg veel minder tijd in beslag dan de heenweg (afdaling). Ondanks dat we hebben afgesproken een rustige dag te nemen, komen we pas om kwart voor 8 in Golden aan. We besluiten bij de Griek te gaan eten, maar hier werden we helaas weggestuurt: vol! Dan maar naar ‘Turning Point’ voor een heerlijke 12 inch Hawaï Pizza met Black Berry Juice. Iets voor 9 zit alles in de buikie en keren we terug naar onze B&B voor de nacht.