 |
 |
 |
Dag 20: Calgary - Amsterdam
Zaterdag 8 September 2007
de Olympic Oval, waar we wat schaatsers in actie zien. Ziet er
indrukwekkend uit, terwijl we rondlopen zijn e jeugdselecties gaande. Vanaf de
Olympic Oval rijden we door naar het Olympisch Park waar het echt vreselijk
druk is. Op de hekken zien we grote spandoeken waarop staat dat een bedrijf
vandaag zijn uitje heeft. Gelukkig vinden we een parkeerplaats. We gaan op zoek
naar de minigolfbaan waarvan we de kortingskaartjes hebben. We hebben geluk
want er is vrijwel niemand aanwezig, zodat we het rijk voor ons alleen hebben. Het
zijn op zich vrij simpele kunstgras banen zonder veel toeters en bellen maar
wel met 2 holes, waarom die er in zitten begrijpen we ook niet helemaal. We
nemen gewoon steeds het gat wat het makkelijkst te bereiken is. Op baan 13 sla
ik een hole in one, die Jeroen ook nog eens weet vast te leggen op de gevoelige
plaat met meerdere opnames. Uiteindelijk wint de beste van de twee met een
verschil van maarliefst 11 slagen……. ikke dus! Na
het minigolf nemen we
nog even een kijkje in het museum en de Hall of Fame. Hier kunnen we
zelfs als een echte sportwinnaar worden gehuldigd. In een hoekje van
een van de vele kamertjes vinden we een ski automaat. Hierop kan je via
de computer je ski kunsten vertonen. Nou ik ben natuurlijk wel heel
benieuwd hoe mij dat afgaat aangezien ik nog nooit op die latten heb
gestaan. Het lijkt uiteraard nergens op, maar naar de tiende keer, kom
ik eindelijk binnen de toegestane tijd binnen, yeah! Jeroen had
duidelijk meer ervaring, want hij deed het de eerste de beste keer al
voortreffelijk. Rond 3 uur zetten we
koers richting een supermarkt, waar we onze lege flessen kunnen
inleveren. Maar
dat inleversysteem werkt hier net even iets anders dan in Nederland. We
moeten namelijk
op zoek naar een echt flessen depot. Eenmaal daar aangekomen, is het zo
verschrikkelijk druk dat we besluiten de flessen maar aan Judy te geven. In de
grote Market Hall aan de Shaganappi tr. gaan we op zoek naar een geschikte plek
voor ons laatste maal. De restaurants zitten echt overvol, zodat we
uiteindelijk uitkomen in een apart gedeelte van de Mall waar zich alleen maar
eettentjes bevinden. Er is keuze zat, zodat we er gewoon maar eentje uitkiezen.
We komen uit bij de Thai waar we fried rice with chicken bestellen. We krijgen
een enorm
bord vol met heerlijke rijst en kip. Het smaakt uitstekend en is ook
nog eens niet duur! Rond 5 uur zijn we terug bij onze B&B voor een lekkere douche en om onze spulletjes te verzamelen. Gelukkig hebben we een weegschaal, zodat we nog even snel kunnen wegen. Het gebeuren van vorig jaar zit ons nog vers in het geheugen (beide koffers waren toen 3 en 8 kilo te zwaar!) Anderhalf uur later zijn we gereed en laden we onze spullen voor de laatste keer in de auto en nemen we afscheid van Judy. Vlak voor de ingang van het vliegveld tanken we de auto nog even helemaal vol, zodat we hem netjes kunnen afleveren. Alles is gelukkig in orde en over de deuken hebben we het maar niet gehad. Op het vliegveld is het zo ontzettend stil, dat we een beetje beginnen te twijfelen. Een vriendelijke dame helpt ons aan de balie. Zij verteld ons dat het vliegtuig voor de helft leeg is zodat er genoeg plaats is voor iedereen. Dat vooruitzicht is natuurlijk super! Voordat we door de security check gaan, kijken we nog even wat rond in de diverse winkeltjes. Als laatste genieten we nog van een heerlijke Strawberry Extreme en Mango Passion smoothie.
Rond 9 uur gaan we op weg naar onze gate B23. Onderweg vragen we nog naar tax refund formulieren, maar die blijken helaas afgeschaft te zijn. Een klein half uurtje later word er al begonnen met boarden. We hebben inderdaad zeeën van ruimte in het vliegtuig, heerlijk! Om 10 over 10 gaan we de lucht in en nemen we afscheid van het mooie Canada. Vrij snel krijgen we een broodje geserveerd en gaan de lichten uit. Jeroen is inmiddels een plaatsje opgeschoven, zodat we heerlijk de ruimte hebben voor de nacht. De tijd vliegt werkelijk voorbij, voordat we er erg in hebben is het 5 uur in de ochtend. We krijgen een heerlijk pancake ontbijt voorgeschoteld. Om half 2 Engelse tijd landen we op de luchthaven van Heathow, waar we met bussen naar de andere terminals worden gebracht. De drukte is enorm. Dit komt voornamelijk door de verscherpte veiligheidsmaatregelen, waarbij het echt onwijs veel tijd kost om door deze controle heen te komen. Gelukkig hebben we veel tijd tussendoor, zodat wij ons geen zorgen hoeven te maken of we ons vliegtuig wel halen. Maar er staan mensen in de rij, die door deze maatregelen gewoon hun vliegtuig missen, echt vreselijk! Twintig minuten later dan geplant, gaan we om 10 voor 5 de lucht weer in. Ondanks het iets latere vertrek komen we toch netjes op tijd op Schiphol aan. De koffers komen vlot, zodat we snel onze treinkaartjes kopen. Eenmaal op het perron zien we de trein net voor onze neus weg rijden. We gaan even terug naar boven en zoeken een wc en nemen een lekker ijsje. Een half uurtje later arriveert de volgende trein naar Rotterdam. Het halletje waar we in staan is echt tjokvol met mensen en vooral koffers. Tot overmaat van ramp wil de koffiekar ook nog eens door het halletje heen. Gelukkig stapten de meeste mensen in Den Haag uit, zodat we de rest van de rit kunnen zitten. Op Rotterdam CS lopen we via de nieuwe tunnels naar perron 1 waar we nog eventjes moeten wachten op de trein. Rond half 9 komen we op station Schiedam Nieuwland aan. Aangezien het al erg donker is, besluiten we gezamenlijk naar Jeroens huis te lopen. Vervolgens brengt Jeroen zijn koffer naar boven en wacht ik even beneden met de mijne. We lopen naar de auto en laden de koffer in, maar wanneer Jeroen zijn auto probeert te starten weigert deze finaal. Gelukkig is de ANWB snel ter plaatsen, zodat ik toch nog half 11 thuis ben na wederom een schitterende reis door fascinerend Canada…….
 |
 |
 |
 |
 |