Banff National Park

Dag 18: Banff National Park
Donderdag 6 September 2007

Voor het eerst, tijdens deze vakantie, een ochtend zonder wekker. Ondanks dat worden we toch gewoon om half 8 wakker. Een half uurtje later zitten we alweer aan het ontbijt samen met Thinus en Helly. Jacky heeft zich vanochtend heerlijk uitgeleefd op mijn favoriete ontbijt, pancakes! Na uurtje smullen, nemen we afscheid van de 2 Nederlanders die weer vertrekken naar hun volgende bestemming. Wij zelf zijn om half 10 gereed en rijden naar de Lake Minnewanka. We hebben afgesproken om het vandaag wat rustig aan te doen,

omdat gisteren toch wel erg zwaar voor Jeroen was. We beginnen onze tocht bij de prachtige rimpelloze Cascade Ponds. We zien verschillende prachtige reflecties van Mount Rundle in de verschillende pondjes. Het is alleen vreselijk jammer dat het nog bewolkt is. Toch maken we nog een aantal foto's voordat we weer vertrekken naar onze volgende doel. Onderweg worden we wat gehinderd door wegwerkzaamheden. Ze zijn namelijk een groot gedeelte van de 'Loop' aan het asfalteren. Bij Upper Bankhead gaan we opzoek naar de Columbian ground squirrels, maar helaas zonder succes. We rijden verder langs Lake Minnewanka waar we langs de weg ineens een Bighornsheep zien staan. Inmiddels zijn we behoorlijk verwend met deze dikhoornschapen, dat we langzaam verder rijden. Bij Two Jack Lake Picknick Area stappen we uit om de beentjes te strekken. Volgens Darwin is dit een hotspot qua landschapfotografie. En ik moet eerlijk bekennen dat het er inderdaad geweldig uitziet. Vanaf het strandje hebben we een prachtig uitzicht op Mount Rundle in de verte, terwijl er in de voorgrond een klein eilandje ligt wat het beeld prachtig diepte geeft. We hebben alleen een beetje pech dat het zachtjes is gaan miezeren. Na Two Jack Lake rijden we verder naar Johnston Lake, waar de zon heerlijk is gaan schijnen. We maken hier een wandeling om het meer. Onderweg doen we een wedstrijdje steentjes gooien. Het is een bijzonder meer met op verschillende punten oude boomstronken onder water. Dit geeft een heel 'spooky' effect. De wandeling duurt een klein uurtje, zodat we om 1 uur weer bij de auto aankomen.

We rijden verder naar de top van Mount Norquay. Hiervandaan vertrekken 3 wandelingen, maar die zien er best lang uit en dat zien we niet zo zitten. Bovendien

is het weer erg wisselvallig. We rijden een stukje terug op de berg naar het uitzichtpunt, waar vandaan we een prachtig uitzicht hebben op de Vermillion Lakes. We klimmen over het muurtje en volgen het paadje langs de helling, maar zien al gauw dat die op de weg eindigt. We besluiten bij de Vermillions Lakes op zoek te gaan naar een goede spot voor een zonsondergang. Het weer ziet er nu goed uit, dus wie weet hebben we vanavond eindelijk geluk en krijgen we onze langverwachte zonsondergang te zien. Rond 4 uur rijden we terug naar Banff voor het diner. We gaan op zoek naar 'The Old Spaghetti Factory', maar niet voordat we even een kijkje hebben genomen bij de Bow Falls en het gigantische Banff Springs Hotel. We parkeren de auto op de public parking terrein en lopen naar de waterval. Het is een apart gezicht een dergelijke waterval midden in de stad, want dat is het eigenlijk natuurlijk. We gaan op weg naar het tourist information centrum om te vragen of ze ons kunnen vertellen waar de Old Spaghetti Factory zich bevindt. Tijdens het lopen zien we echter ineens het reclame bord van de factory aan de muur hangen. Op de tweede verdieping van het Cascade winkelcentrum ligt het enorme restaurant. We kiezen een tafeltje bij het raam en bestellen de Chicken Parmtigan met Spaghetti.

Kwart over 6 zijn we terug bij de auto en gaan we weer op weg naar de Vermillion Lakes voor onze zonsondergang. We rijden als eerste door naar het laatste meer. Hier kunnen we nog net wat foto's maken voordat de zon achter de bergen verdwijnt. Langzaam rijden we zo terug naar Jeroens favoriete plekje. Hier blijken al een tweetal andere fotografen te staan. Jeroen wringt zich er brutaal tussen en ik blijf netjes op de dijk staan. We maken diverse foto’s, maar wachten op het ultieme moment. En wat gebeurt er……..net op het moment suprème drijft er een wolk voor de zon, grrrrr. Nog niet het gewenste effect! Rond half 9 geven we het, verkleumt en bevroren, op en rijden we terug naar onze B&B voor het vaste ritueel.