Na een heerlijke nacht worden we om half 8 gewekt door de wekker. Wederom het internet gecheckt of we nu eindelijk eens betaald hebben te ja of te nee. Shelley heeft ons mailtje inmiddels ook beantwoord en schrijft: 'Don’t use too much time with calling. Everything is oké, just enjoy'. Nou daar heeft ze natuurlijk wel gelijk in en dat gaan we dan maar gewoon doen. Om 8 uur staat het ontbijt gepland samen met een Duits gezin, waarbij de dochter hier in Canada studeert. Jacky heeft zich enorm uitgesloofd en tovert een waar feestmaal op tafel met allerlei heerlijke lekkernijen. We genieten volop en een uurtje later zijn we gereed om te vertrekken richting Moraine Lake. We rijden eerst nog even langs het tankstation om de auto vol te gooien, zodat we daar vandaag geen omkijken naar hebben.

We kiezen ditmaal om over de highway te rijden, zodat we wat sneller kunnen doorrijden, maar dat blijkt vies tegen te vallen. Over zowat de gehele lengte waren wegwerkzaamheden en mocht er niet harder dan 70 km/u gereden worden. Hadden we dus gewoon de Bow Valley Parkway kunnen nemen! Na ruim anderhalf uur rijden komen we bij Moraine Lake aan. De parkeerplaats is al redelijk gevuld, maar als we aankomen rijden hebben we geluk. Eén van de voorste auto’s vertrekt al, zodat wij het vrij gekomen vak gauw inpikken met onze auto. Het is redelijk druk, maar gelukkig niet zo druk als bij Lake Louise zoals het afgelopen weekend. Allereerst beklimmen we de bekende Rockpile voor het mooiste en bekendste uitzicht op Moraine Lake in de Vally of the Ten Peaks. Het uitzicht ziet er anders uit dan vorig jaar, omdat het later in het seizoen is natuurlijk. De meeste sneeuw op de bergen is al verdwenen en ook het dunne laagje ijs op het meer is gesmolten.

Rond 12 uur willen we aan het Consolation Lakes trail (2.9 km one way) beginnen, maar aan het begin van de trail worden we tegengehouden door een parkwachter. Er is gisteren namelijk een grizzly beer waargenomen. We mogen de wandeling wel lopen, maar in groepjes van minimaal 4 personen. We hoeven gelukkig niet lang te wachten, want al gauw arriveren Emily en Ted uit Groot-Brittanië. Het eerste gedeelte van het pad is erg rotsachtig. Net als het Rockpile Trail gevuld met afzettingen van gletsjers. Al gauw daarna duikt het pad een dennenbos in. Al pratend wandelen we flink door, zodat we binnen het uur bij het eerste meer aankomen. Het is een prachtig meer in een verlaten vallei. Het voorste gedeelte van het meer is vrij ondiep en ligt bezaait met grote rotsblokken, waar we overheen kunnen klimmen. Eigenlijk zijn we er precies op de verkeerde tijd van de dag, want we hebben de zon (als ze schijnt) precies in onze snufferd. Na een half uurtje rondsnuffelen en wat foto’s maken, besluiten we om gezamenlijk weer terug te wandelen. Deze tocht verloopt nog sneller dan de heenweg en binnen 45 minuten bereiken we alweer de Toren van Babel en de Rockpile bij Moraine Lake. De nood is inmiddels behoorlijk hoog, zodat we eerst maar even een toiletgebouwtje opzoeken. Daarna gaan we op een bankje langs Moraine Lake zitten om even lekker wat te eten en te drinken. De lucht is in de tussentijd aardig dichtgetrokken, zodat we nog even wachten met een kanotochtje over het meer. We besluiten om eerst maar een wandeling langs de oever (1.5 km) naar de andere kant van het meer te maken. Het meer word omgeven door een prachtig dennenbos waar we af en toe doorheen lopen. Naarmate we verder naar het einde van het meer lopen des te rustiger het word. We genieten heerlijk van het uitzicht en de omgeving. Inmiddels begint de zon ook weer uitbundig te schijnen, zodat we toch besluiten om te gaan kanoën. We betalen 35 dollar voor een uurtje kanoën op het meer. Tis niet echt goedkoop, maar zeer zeker de moeite waard. Op het water ziet alles er heel anders uit en voel ik me pas echt nietig en klein. Zeker als we helemaal aan de andere kant van het meer zijn, horen we slechts het kabbelen van het water tegen de kano en de af en toe neerdalende stenen of puin. Heerlijk, wat een genot!

Rond 5 uur keren we weer terug naar de kade, waar we de kano netjes afleveren. Bij het aangrenzende restaurant nemen we even een kijkje, maar we schrikken enorm als we de prijzen zien. We rijden terug naar Lake Louise om vervolgens bij het Family Restaurant wat te gaan eten. Na het eten is de lucht weer behoorlijk dichtgetrokken zodat er niet echt een mooie zonsondergang zit aan te komen. We besluiten dan ook om via de Bow Vally Parkway terug naar huis te rijden in de hoop nog wat wild te zien. Al in de eerste meters komen we ons eerste wild tegen. Helaas voor ons en de eekhoorn loopt deze encounter slecht af. Het eekhoorntje rent vlak voor onze neus de weg op, waarbij we hem met geen mogelijkheid meer kunnen ontwijken. Beide zijn we zeer aangeslagen door het gebeuren, dat we de rest van de weg niet echt meer naar wild kijken. Het liefst willen we zo snel mogelijk naar huis. Toch maken we nog een korte stop bij Mount Rundle, maar eenmaal aangekomen zijn we net te laat voor mooie plaatjes. Kwart over 8 worden we vriendelijk ontvangen door Jacky en Jackson. Aangedaan vertellen we ons verhaal, waarbij Jacky ons troost met het feit dat zij ooit door een deer (hert) was besprongen in haar auto. Deze botsing kostte haar d’r auto en de deer het leven. Kortom je kunt er dus niet altijd wat aan doen ook al rij je nog zo voorzichtig.