Dag 10: Jasper National Park Woensdag 29 Augustus 2007
Het is weer vroeg ochtend
voor ons, want om half 8 loopt de wekker af. Snel brengen we eerst even de
vuile was weg, zodat die alvast kan draaien voordat we vertrekken. Jeroen gaat
aansluitend even bellen voor de auto en ik zoek nog wat dingetjes uit voor de
handwas. Vervolgens lopen we naar het restaurant voor het ontbijt. We kiezen
beide weer voor het koude ontbijtbuffet, zodat we weer heerlijk kunnen kiezen
voor een enorm bord yoghurt met müsli en vers fruit. Na het
ontbijt halen we de was op, die inmiddels ook weer droog en schoon is. Tien uur vertrekken we
richting de Valley of the Five Lakes, wat op slechts een kwartier rijden
afstand van het hotel ligt. We blijken niet de eerste te zijn, want op de
parkeerplaats staan al diverse auto geparkeerd. Het begin van de wandeling
loopt door een dichtbeplant bos. Vervolgens moeten we een kreek oversteken, die
door de bever wordt bewoond en zo ook de toepasselijke naam Beaver Creek heeft
gekregen, middels een 3 planken breed bruggetje. Hier komen we een ontzettende
nieuwsgierige chipmunk tegen die met ons meewandelt over de brug. Aan de
overkant moeten we flink klimmen om in het Aspen bos te geraken. Hier liggen
dan ook de 5 meren waarna het gebied vernoemd is. Als we het eerste meer in
beeld krijgen is hij nog behoorlijk glad, maar al snel zien we de eerste
rimpeltjes te voorschijn komen. Het pad vervolgens een rondje om de middelste 3
meertjes. Dit zijn ook de drie kleinste.
Rond 1 uur komen we weer
bij de auto aan. Helaas zonder enig wild te hebben gespot. We hadden toch enige
hoop gekoesterd om mooses (elanden) te zien,
maar helaas. De lucht zit nog steeds potdicht, zodat we besluiten om wild-life
seeing op Highway 16 vanuit de auto te doen. We gebruiken hierbij het boekje
van Darwin Wiggett en volgen zijn aanwijzingen op. Onze eerste stop lag 4,3 km
vanaf de Maligne Road Junction. Op deze plek zouden we een prachtig uitzicht
hebben over de Colin Range en de Athabasca River, maar nog voor de
parkeerplaats zien we ineens een coyote vlak langs de weg staan. We keren de
wagen en rijden terug naar de plek, maar je begrijpt het al….weg! Een klein
beetje teleurgesteld keren we weer en rijden we naar de parkeerplaats, maar
opeens zien we er nog eentje. Vanuit de auto schieten we vlug een heleboel
foto’s voordat ook deze de benen neemt. We parkeren de auto op de
parkeerplaats en lopen ongeveer 50 meter terug langs de highway voor de Reflecting Pond van Darwin. Terwijl we
hier op ons gemak de spiegeling van de Colin Range in de pond staan te
fotograferen, zien we ineens weer een coyote aan de overkant van de pond. Hij
houdt ons nauwlettend in de gaten en volgt al onze bewegingen. Langs de oever
van de pond komt hij steeds een stukje dichterbij, totdat hij ineens de bossen
induikt en verdwijnt. We keren om en lopen langzaam terug naar de auto.
De volgende stop ligt op
6.7 km vanaf de Junction en heet Palisade Picnic Point. Hier is een hele korte
wandeling langs een viertal informatie borden. Na het tweede bord volgen we een
heel smal paadje richting de Athabasca Rivier. In de bedding staat het vol met
diverse pootafdrukken van zowel kleine als grote dieren. We kijken reikhalzend
om ons heen, maar beseffen dat we eigenlijk op de verkeerde tijd hier staan. We
lopen terug en bekijken nog vlug de twee overige informatie borden. We rijden verder over
Highway 16 tot de afslag Miette Hot Springs. Hier keren we de auto en rijden we
terug richting Talbot Lake. Bij de picknick area van Talbot Lake parkeren we de
auto voor een aantal prachtige reflectie foto’s van het meer en de omliggende
bergen. Het begint langzaam schemerig te worden, zodat de wind mooi gaat
liggen. Helaas is het te bewolkt voor een mooie zonsondergang, dus de mooie
luchten blijven weg. Inmiddels hebben we aardig trek gekregen, zodat we terug
naar Jasper Town rijden. We hebben geen zin om te zoeken en strijken weer
lekker bij L & W Family restaurant neer. We bestellen beide een
kippensoepje vooraf en als hoofdgerecht de heerlijke donair/creek homemade
cabbage rolls. Binnen het uur staan we
heerlijk gevuld weer buiten. We rijden terug naar Beckers’ Chalet. De
met de hand gewassen was is nog steeds drijfnat en niet schoon, zodat we besluiten om hem in
de wasautomaat te gooien. We moeten even wachten, want alle machines zijn
bezet. Terwijl de was draait, maken we een wandelingetje over het terrein en
zien we diverse squirrels
wegschieten. Na ongeveer driekwartier zijn we terug bij het washok en is onze
was schoon. Vervolgens gooien we het in een van de drogers. Makkelijk hoor! We
lopen terug naar onze huisje, waar we een heerlijke douche en wat fotootjes
bekijken. Na een uurtje is ook deze was weer lekker schoon en fris en is het
tijd voor een tukkie.