Vandaag beginnen we de dag extra vroeg en wel om half 5. De wekker loopt om precies 5 uur af. We zijn natuurlijk al ruim voor die tijd wakker, want we zijn een beetje bang om ons te verslapen. 33m half 6 is er speciaal voor ons een simpel ontbijt klaargemaakt, bestaande uit witte boterhammen met jam of boter en een kopje thee c.q. koffie. Om 6 uur precies vertrekken we richting Islas Ballestas. Een flinke rit, dat we achter elkaar moeten afleggen omdat er na 10 uur geen bootjes meer vertrekken uit Paracas. Na ongeveer 2 uurtjes rijden, hebben we een hele korte koffie c.q. plaspauze bij een klein restaurantje langs de kant van de weg. De koffie moeten we zelf maken van een potje met instant poeder. Ma is erg enthousiast en doet het grootste deel van het potje in haar beker. De dames achter de balie lachen zich rot, terwijl de koffie volgens ma nu eindelijk prima te drinken is.

Precies om 10 uur komen we bij de aanlegsteiger van Paracas aan, waar we nog snel even gaan plassen voordat we op de boot stappen. Bij de toiletten is het een drukte van jewelste want iedereen moet en er is slechts 1 toilet. We hebben helaas niet een eigen boot, zodat er ook nog andere mensen aan boord komen. Hierdoor zit de boot bomvol en kan er niet echt gelopen worden al doet men dat wel. Al snel zien we de 50 m lange Candelabro (kandelaar) in de zandige kustbodem getekend. Niemand weet waar de tekening vandaan komt of wat de betekenis ervan is. Terwijl we fotootjes maken, komen er diverse pelikanen voorbij zoeven. In het bleke zonlicht duiken de eilanden al snel op. Op het eerste gezicht lijken de eilanden doorzeefd met kogels waaraan ze ook de naam Ballestas danken. De lucht rondom de eilanden is gevuld met majestueus zwevende pelikanen, in zwermen uit de lucht omlaagvallende jan-van-genten, schreeuwende meeuwen en aalscholvers met zwartwitte patronen. Rondom de boot zien we af en toe nieuwsgierige robben opduiken. Brullende zeeleeuwen maken dankbaar gebruik van de akoestiek van de natuurlijke amfitheaters. Ook de Humboldtpinguïns zien we op de rotsen lekker van het zonnetje genieten. Het is wel opvallend dat alles aan de linkerkant van de boot gebeurt en daar word helaas niet op ingespeeld. Hierdoor ontstaat er een waar gevecht om foto´s te kunnen maken. Vlak voordat we weer bij de aanlegsteiger van Paracas arriveren, zien we ineens bij een visserboot een hele groep dolfijnen. Ook de pelikanen laten zich er goed zien. Niet zo raar, als je bedenkt dat er natuurlijk heel wat gratis vis valt te halen. Het is inmiddels iets over 12 als we weer aan land komen. We stappen snel in de bus en rijden naar ons lunch adres in het beschermde natuurgebied Península de Paracas. We lunchen bij een simpel restaurantje in een van de vele baaien. We eten een heerlijke pollo sandwich en een glas cola voor de maag.

Half 3 vertrekken we weer met de bus en rijden we een stukje terug over de hobbelige weg. Bij het rode strand stappen we uit en maken we een wandeling over het strand. We worden vergezeld door vele meeuwen, gieren en andere kleine vogelsoorten. We stappen weer in de bus en rijden een stukje verder tot waar we een prachtig uitzicht hebben over de woestijn. Hier maken we een korte fotostop. Alhoewel dat was de intentie van de stop, maar ineens zien we onze gids Juan verder wandelen en de bus rijd zonder ons verder. Daar staan we dan in ons T-shirtje. Gelukkig is het hier lang niet zo koud als langs het water. Er staat nog wel een flinke wind, maar het droge zand zorgt toch voor een aangename temperatuur. Onderweg vinden we brokjes kwarts in het zand. Terug in de bus heeft onze gids de grootste lol om de ‘korte’ fotostop. Als laatste maken we er nog een bij de kathedraal. Dit was ooit een prachtige en imposante rotsformatie met een enorme arch, maar helaas is deze tijdens de grote aardbeving van vorig jaar ingestort. Na deze laatste stop zetten we koers richting Ica. Onderweg zetten we Juan af en bedanken we hem voor zijn diensten. We moeten dan nog een klein uurtje rijden naar ons hotel ‘Villa Valverde’. Uiteindelijk komen we daar precies om 6 uur aan.

Snel even douchen, de foto’s op de laptop gezet en het reisverslag een beetje bijgewerkt, want om half 8 staat het diner alweer op het programma. Met de bus worden we door Orlando naar het centrum van Ica gebracht. Het is weer ontzettend druk, waardoor we het laatste stukje naar het restaurant 'El atro Peñoncito' moeten lopen. De afzetting heeft weer te maken met dezelfde processie die we gisteren in Lima hebben gezien. De straten zijn compleet afgezet voor het verkeer en mensen zijn bezig om prachtige kunstwerken op de straat te maken. We eten in een gezellig restaurantje. Niet iedereen is meegegaan, maar we zijn toch nog met het grootste gedeelte van de groep (Willy, Greet, Claudine, André, Tiny, Ruud, Yvonne, Corrie, Emmy, Otto, Betty en Mirjam). We zijn de enige gasten in het restaurant, maar daardoor komt het eten niet sneller. Iedereen heeft op een gegeven moment zijn eten voor zijn neus staan, behalve Yvonne en ik. Pas als iedereen klaar is krijgen wij ons eten. Het is inmiddels tegen half 10, maar daardoor smaakt het gelukkig niet minder. De rekening is werkelijk lachwekkend. Voor een fettucine met ham, kaas, kip en champignon en een kip met spinazie en 2 limonade betalen we 51 SOL (omgerekend 12,50 in euro's) en dit is dus zelfs inclusief de 10% fooi! Met zijn allen lopen we terug naar het gebied waar auto’s en taxi’s kunnen rijden. Hier besteld Mirjam 4 taxi’s voor ons en worden we met van die kleine woeste autootjes terug naar het hotel gebracht. Uiteindelijk moesten we 5 SOL betalen voor het ritje. We besloten de man 6 SOL te geven zodat we deze wat makelijker kunnen delen. Half 11 zijn we terug op de kamer, waar ik nog even snel de rest van het verslag moet afmaken, voordat we gaan slapen.