Na een redelijke nacht, waarbij ik slechts 1 keer het toilet heb moeten bezoeken, word ik om half 7 wakker. Er is nog steeds vreselijk veel geborrel aanwezig, zodat ik nog even terug onder de wol kruip. Ma gaat in de tussentijd even lekker ontbijten. Als ze terug komt heeft ze een broodje en wat banaantjes voor me meenomen. Het is nu tijd om uit bed te komen en me zo goed en zo kwaad als het gaat klaar te maken voor het vertrek. Om 8 uur vertrekken we met de bus richting Puno. De eerste 20 minuten is het weer een vreselijk hobbelfestijn. Gelukkig volgt er vanaf Chivay weer een geasfalteerde weg. In de tussentijd worden er slingers en ballonnen in de bus rond gegooid vanwege de verjaardag van Tiny. Die ballonnen zijn duidelijk de leukste attractie voor iedereen, want er ontstaat een waar ballonen gevecht. De Belgen blijken de winnaars. Onze eerste stop is op de 4800m hoge pas, waar we gebruik maken van de primitieve gat-in-de-grond toiletjes. We rijden daarna vlug weer verder. Gelukkig laat de bus ons dit keer niet in de steek en kunnen we gewoon verder rijden zonder die stekende hoofdpijn die haast iedereen op de heenweg had.

Onderweg maken we langs de weg nog een korte stop om op zoek te gaan naar de viscacha. Deze Andeshaas leeft in rotsachtige gebieden en springt als een konijntje door het ontoegankelijk terrein. Hij leeft voornamelijk in rotsspleten en grotten op hoogten tussen 3000 en 4000 m. Zijn lichaam wordt 30 cm lang en zijn borstelige staart 20 cm. Het is lastig zoeken tussen al die rotsblokken, maar als we goed kijken zien we er uiteindelijk 2 op de rotsen rondhuppelen. Onze volgende stop is weer bij hetzelfde theehuis als op de heenweg. Hier drinken we gezamenlijk thee en een stukje taart vanwege Tiny's verjaardag. Als we alles op hebben, lopen we nog even langs de stalletjes en doen we een poging om een sjaal en trui te kopen, maar de sjaal vinden we te duur (20 SOL) en de trui (40 SOL) blijkt helaas kapot.

Rond 11 uur vertrekken we weer en gaan we op weg naar het flamingomeer. Als we, na ongeveer anderhalf uur rijden, een lange bocht hebben gepasseerd, zien we de flamingo's in de verte al staan. We maken hier een korte stop van ongeveer 30 minuten, zodat we direct kunnen lunchen.  Het wordt bovendien ook wildplassen, want er zijn helaas geen wc’s. Op een gegeven moment zien we diverse blote billen boven het gras hangen. Als we om 1 uur weer vertrekken, blijkt er na 5 minuten weer een stop voor echte wc’s. Als we dat hadden geweten! We rijden vervolgens nog ruim 2 uur verder naar de splitsing Puno/Sillustani. Hier stappen de overige groepsleden over in 1 klein busje voor een bezoek aan deze bijzondere graftorens. Ik ben nog niet helemaal zeker van mij zaak, zodat wij liever direct naar het hotel rijden samen met de koffers. Vanaf de splitsing moeten we nog ruim 30 minuten rijden, maar als we in Puno aankomen wil de chauffeur de bus voor de deur van het hotel zetten. Het straatje wat hij daarbij neemt is veel te smal en op een gegeven moment zit hij dan ook vast. We moeten achteruit de berg weer op en rijden. Vervolgens rijden we voor ons gevoel diverse rondjes door de stad. Op het centrale plein parkeert hij uiteindelijk de bus en belt hij naar het hotel. Het duurt even, maar al gauw komen de kofferjongens van het hotel de koffers halen en kunnen we meelopen.

Het is inmiddels 5 uur als we ons bij de balie van het hotel melden. De dame achter de balie wil onze paspoorten hebben, maar ik geef aan dat Mirjam een complete lijst met al onze nummers heeft en dat ons paspoorten in de koffer zitten. Het is al goed en ze gaat dit met Mirjam overleggen. Na een handtekening, krijgen we de sleutel en mogen we naar onze kamer 307. De rest van de middag rusten we lekker uit. De douche is echt geweldig en dus echt genieten. Om kwart over 6 worden we gebeld door Mirjam: de borrel van Tiny is doorgeschoven naar 7 uur, want ze zijn bij hun bezoek aan Sillustani helemaal zeiknat geregend. Ben ik blij dat we niet gegaan zijn. Om 7 uur gaan we naar beneden en zien we iedereen met jassen aan. Blijkt dat we onze borrel in een restaurant 'La Casona' gaan houden. Wij weer terug naar boven om de jassen te halen, blijkt het restaurant slechts 1 blok naast het hotel te liggen. Het eerste drankje krijgen we van Tiny, de jarige. We eten direct gezamenlijk in het restaurant. Mijn maag is nog niet echt veel gewend, dus ik bestel slechts kale spaghetti. Yvonne zit op een gegeven moment lekker te gapen en vind dat het eten weer erg lang op zich laat wachten en ik sluit me daar bij aan. Gelukkig komt het ditmaal wel allemaal tegelijk. Het ziet er allemaal prima uit en smaakt zo te zien aan de lege borden weer prima. Als iedereen klaar is, vragen we om de rekening, want wel zijn toch wel behoorlijk moe. Als we betaald hebben, vertrekken we alvast naar het hotel. Om kwart voor 10 liggen we dan eindelijk in bed.