Na een onstuimige nacht met héél veel regen en onweer word ik om half 8 wakker. Een half uurtje later word het ontbijt al uitgeserveerd. We zijn heel benieuwd zeker na de verhalen van Jeroen. Het ontbijt valt alles mee. Het bestaat uit 2 croissantjes en toastjes met boter en smeerkaas en uiteraard een vers kopje thee. Het is nog een behoorlijk stuk rijden naar de eindhalte van onze bus. Onderweg zijn er al diverse mensen uitgestapt bij andere haltes. Pas om 10 over 1 komen we bij de busterminal aan, waar we overstappen op onze eigen bus. Met dit kleine busje rijden we naar de grensovergang met Brazilië. Bij de Argentijnse grens hoeven we de bus niet uit, want de chauffeur neemt alle paspoorten mee en zorgt voor de stempels. Aan de Braziliaanse kant zijn ze echter een stuk strenger. Hier moeten we persoonlijk met ons paspoort aan de balie verschijnen. Vanaf de grens is het nog slechts 10 minuutjes rijden naar ons hotel, maar we zitten nu wel op Braziliaans grondgebied en hier is het een uurtje later dan in Argentinië.

Om half 4 gaan we met de bus op weg naar de beroemde watervallen, Cataratas do Iguaçu. Deze beroemde watervallen bevinden zich in twee nationale parken, Nationaal park Iguazú in Argentinië en Nationaal park Iguaçu in Brazilië. Vandaag bezoeken we de Iguaçuwatervallen aan Braziliaanse kant. De naam Iguaçu betekent 'groot water' in de indianentaal Guaraní ('Y' is water en 'Guasu' is groot). Volgens een legende van dit indianenvolk was de maagd Naipi uitverkoren om de god M'Moy (M'Boi) te trouwen, d.w.z. geofferd te worden aan de goddelijke waterslang, maar werd zij verliefd op de indiaan Tarobá en hij op haar. De geliefden besloten met een kano over de rivier te vluchten voordat de god met Naipi kon trouwen. Toen de god M'Moy ontdekte wat er was gebeurd, zette hij de achtervolging in in de vorm van een grote slang. Op de plek waar hij ze vond, boorde hij zich in de grond waardoor een grote afgrond ontstond. Naipi veranderde hij in een steen die voor altijd door het water geslingerd zou worden, en haar geliefde in een palmboom aan de oever. Naipi en haar droomman werden hierdoor gedoemd elkaar tot in de eeuwigheid te aanschouwen, zonder elkaar ooit aan te kunnen raken.

Bij de ingang van het park kopen we afzonderlijk van elkaar een kaartje bij de balie, zodat we niet verplicht zijn om een gids te nemen. Vervolgens stappen we in een dubbeldekker bus, die ons naar de opstap plaatsen brengt. Bij de tweede halte stappen we uit, zodat we het laatste stukje lekker naar de watervallen kunnen wandelen. Het is behoorlijk warm en dat is ook te merken aan onze kleding want we zijn echt drijfnat. We proberen de groep een beetje af te schudden, zodat we op ons gemak foto's kunnen maken en kunnen genieten. Het laatste stukje van de wandeling brengt ons naar Salto Maria. Hiervandaan kijk je de keel van de duivel in, maar daar zie je helemaal niks van door al het opstappende water. We worden helemaal nat gesproeid door zowel Salto Maria benden ons als Salto Floriana boven ons. Het is een heerlijke verafkoeling en we genieten intens. Hier en daar hebben we herkenningspunten, maar dat is zo minimaal dat we blij zijn dat we deze trip extra hebben bijgeboekt. Als laatste beklimmen we de uitkijktoren zodat we een prachtig uitzicht hebben over het gehele gebied. Hiervandaan zien we ook het enorme gebied wat ons morgen staat te wachten. We genieten intens en zien onze groepsgenoten onder ons genieten van de watervalregen. Om 7 uur rijden we met de laatste dubbeldekkerbus terug naar de ingang van het park waar we overstappen op onze eigen bus die ons weer terug brengt naar het hotel.

Terug op de kamer duiken we snel onder de douche en spoelen we al het zweet van ons lijf. Aansluitend gaan we naar het restaurant van het hotel. We kunnen kiezen uit à la carte of buffet. Die keuze is voor ons niet zo moeilijk, op weg naar onze tafel hadden we de heerlijke schalen en bakken al zien staan zodat we heerlijk voor het buffet gaan. Al snel krijgen we gezelschap van Tiny en Desiree. De keuze is echt enorm, uiteraard beginnen eerst met wat salades maar al gauw gaan we aan de hoofdgerechten. Ik probeer echt alles uit, zodat mijn bord asociaal uitpuilt. Het is allemaal zo lekker dat het binnen de kortste keren alweer leeg is. Ook de toetjes tafel krijgt van ons uitgebreid de aandacht. Ook hier moeten alle schalen uitgeprobeerd worden. Rond 8 uur zitten we tjokvol en houden we het voor gezien. We trekken ons terug op de kamer, waar we de laatste foto’s en het verslag verwerken. Om half 11 Braziliaanse tijd duiken we lekker onder de wol. Morgen staat er weer een mooie maar tevens lange dag op het programma.