We hebben al een drukke dag achter de rug als de RTC taxi om 14:25 komt voorrijden. We pakken onze spullen, die we inmiddels al vijfentachtig keer hebben gecheckt en draaien de deur achter ons op slot. De vakantie kan beginnen!!!!!!!!!!!!!!! Het is behoorlijk druk op de weg en de chauffeur neemt allerlei tussendoor weggetjes die lekker doorrijden. We doen er uiteindelijk 70 minuten over voor we op Schiphol aankomen, maar we zijn nog ruim op tijd want onze incheckbalie 4 is zelfs nog niet eens open. Pas om 10 over 4 kunnen we inchecken. In de rij ontmoeten we al een aantal groepsleden die zich enthousiast voor te stellen. We vermaken ons in de vertrekhal door wat rond te wandelen en wat te drinken. Om 10 voor 8 gaan we de lucht in voor ons eerste stuk naar Madrid wat een kleine 2 uur in beslag neemt.

    Op de luchthaven van Madrid moeten we nog behoorlijk lang wachten op onze vervolg vlucht naar Buenos Aires. Gelukkig zijn we al aardig wat tijd kwijt om bij de juiste gate aan te komen. Het vliegveld van Madrid is behoorlijk groot, zodat we aardig wat meters te voet en met de metro moeten afleggen. Bij gate U62 aangekomen is het een drukte van jewelste. Er zitten echt zoveel mensen dat ik me werkelijk afvraag of dat wel allemaal in het vliegtuig past! Pas om 1 uur ’s nachts kunnen we beginnen met instappen. Het is een gigantisch vliegtuig, zodat er behoorlijk wat tijd nodig is voor het instappen. Een half uurtje later zijn we klaar om de lucht in te gaan. We moeten dan nog ruim anderhalf uur wachten voor ons diner, dus om 3 uur ’s nachts zitten we aan de pasta met tonijnsalade, brood en cakepuddinkje. Na het diner doen we een poging om wat te rusten en dat gaat ons best redelijk af. Tegen 1 uur in de middag Nederlandse tijd krijgen we ons ontbijt geserveerd terwijl we genieten van de film 'Ice Age III dawn with the dinosaurs'. Na het ontbijt is het tijd voor het nodige papier werk om Argentinië binnen te komen. Na een rustige en relaxte vlucht landen we om kwart over 9 op de internationale luchthaven van Buenos Aires. We worden opgevangen door Jeroen, onze reisleider voor de komende 3½ week. We proberen meteen wat geld te pinnen in de geldautomaat op het vliegveld, dat verloopt niet geheel vlekkeloos maar we hebben een begin. Buiten staat er een bus voor ons klaar die ons naar het ’Zentra’ hotel brengt in het centrum van de stad. Veel tijd om bij te komen hebben we niet, want we gaan na aankomst in ons hotel meteen weer op stap voor een stadswandeling. Voordat we vertrekken, verzamelen we eerst in de kelder van het hotel voor wat tips en mededelingen van Jeroen.

    Half 1 gaan we op pad met de openbare bus. Het is even afwachten of we genoeg muntjes hebben gespaard, maar gelukkig mogen we allemaal mee. De bus zit behoorlijk vol, maar gelukkig stappen veel mensen bij de tweede uit zodat we wat meer ruimte hebben. Wij verlaten de bus bij de derde halte vanaf onze opstapplaats. We bevinden ons dan vlak bij Palacio del Congreso, onze eerste fotostop. Hiervandaan nemen we de metro naar ergens halverwege Avenido de Mayo waar we een bezoek brengen aan Tortoni, een grand café en cultureel erfgoed. We gebruiken hier de lunch, een lekker hamkaas sandwichbroodje met ananassap en koffie (41 pesos). De wanden hangen vol met prenten en foto’s uit vervlogen tijd toen Tortoni stamcafé was van artistieke grootheden als Carlos Gardel, Bardomero Fernández Moreno, Luigi Pirandello, FRederico García Lorca, Arturo Rubinstein en Jorge Luís Borges. Ook de aankleding is weinig veranderd na de opening in 1858. Vanaf Toroni lopen we verder over de Avenida de Mayo naar het hart van Buenos Aires namelijk Plaza de Mayo. Onderweg komen we in een optocht terecht. Heerlijke muziek gecombineerd met flamboyante kleding doen je geloven dat je in een carnavalsoptocht staat. We genieten van al het moois en maken uiteraard een heleboel foto’s. Op het plein is de rust weer wedergekeerd. De neoklassieke architectuur van het plein doet sterk denken aan Zuid Europese steden. We maken een rondje om het plein waarbij we Casa Rosada toch wel het meest opvallende gebouw vinden. De roze kleur steekt mooi af tegen de blauwe lucht. Vanaf Casa Rosada lopen we verder naar Puerto Madero de haven van Buenos Aires. Het ziet er erg verzorgt en nieuw uit. De pakhuizen zijn omgetoverd tot comfortabele appartementen en internationaal erkende architecten hebben de kades opnieuw ingericht met opvallende gebouwen, waardoor de plek na jarenlange verwaarlozing een nieuwe identiteit heeft gekregen. We lopen helemaal door naar Plaza San Martin waar we Edificio Kavanagh de eerste hoogbouw van Buenos Aires zien staan. Op het plein bevindt zich verder nog een beeld van de vierde onafhankelijkheidsstrijder San José de San Martín. Hij is afgebeeld op zijn schimmel in de karakteristieke pose de troepen aanvoerend als ze de Andes over trekken. Het is een kunststuk in marmer en brons en aan de voet voorzien van reliëfs over de bevrijdingsstrijd. Via Avenida 9 de Julio lopen we terug naar het hotel waar we rond 6 uur aankomen.

    We hebben nog even wat vrije tijd, want pas om kwart voor 8 staat het diner met tango dansen op het programma. Ik zet ook even gelijk de foto’s over van de hele dag, zodat we lege kaartjes hebben voor vanavond. Als ik de foto’s wil gaan bekijken, blijkt er helemaal niks op de laptop te staan. Ook de sd-kaartjes zijn helemaal leeg, wat een ramp. Werkelijk geen idee wat er mis is gegaan, maar het zal vast de vermoeidheid geweest zijn. Gelukkig hebben we de foto’s van ma nog, zodat we toch nog iets van vandaag hebben. Voordat we de erg in hebben is het al tijd om te vertrekken. Aangekomen op de plaats van bestemming, zien we een somber gebouw zonder uitstraling. Maar zodra we een voet over de drempel zetten worden we overweldigd door een fantastische en gezellige sfeer. We worden via een winkeltje de eetzaal binnengebracht. Het staat helemaal vol met lange gedekte tafels. Als we plaatsnemen, krijgen we een kaart waar 3 verschillende voor-, hoofd- en nagerechten op staan waar we uit kunnen kiezen. Wij zijn weer solidair en kiezen beide voor de empanada’s als voorgerecht, de kip met patat als hoofdgerecht en een coupe vers fruit als nagerecht. Inmiddels in de zaal al behoorlijk volgelopen en zijn alle tafels gevuld. Als we klaar zijn met eten, wordt het licht gedimd en gaan de gordijnen open. We worden de hele avond getrakteerd op bijzondere dansen, mooie muziek en prachtige zang. Uiteraard mag het wereldberoemde nummer ‘Don’t cry for me Argentina’ deze avond niet ontbreken. Om half 12 is het afgelopen en worden we met de bus terug gebracht naar het hotel. Het is een bijzonder lange eerste dag geworden, maar wel een hele mooie.