Vandaag begint de dag lekker relaxed en wel om iets voor zevenen. We hebben voor de zekerheid wel een wekkertje gezet, maar die hebben we gelukkig helemaal niet nodig. Om half 8 schuiven we aan bij Jeroen, Els en Marthijn voor het ontbijt. De tafel is wat typisch gedekt, want er staan meer borden op tafel dan stoelen erom heen. Het duurt even voordat er brood verschijnt, maar als het komt zijn het slechts 4 broodjes en dat terwijl we met zijn vijven zijn. Een nabestelling leverde steeds slechts 2 broodjes op. Na het ontbijt gaan we op ons gemak terug naar de kamer. We hebben nog even wat vrije tijd, zodat ik eerst even alle foto's van de afgelopen dagen op de laptop zet en vervolgens de koffer gereed maak. Om half 10 worden we opgehaald door een speciale busmaatschappij die lijndiensten heeft tussen Puerto Natales en Punta Arenas. We blijken de eerste in de bus te zijn. De stoelnummers 5 tot en met 23 zijn voor ons gereserveerd, zodat we een mooi plekje uitzoeken. Kort na onze instap is er nog een stop waar nog aantal andere mensen bij ons instappen maar de bus is bij lange na niet vol. Na deze laatste stop rijden we in een stuk door naar Punta Arenas. Precies 2 uur rijden we het stadje binnen. De chauffeur wil ons perse helemaal voor de deur afzetten, terwijl het hotel om de hoek van de halte ligt. Jeroen vind dit echter geen goed idee, omdat de bus dan weer 3 blokken om moet zodat we toch uitstappen. Het hotel is werkelijk prachtig en ziet er super de luxe en nog vrij nieuw uit. Gelukkig want iedereen is toch wel een beetje bezorgt geweest over waar we terecht zouden komen. Aangezien ons originele hotel was geannuleerd door een onbekende.

    Nadat we de koffers op de kamer hebben gezet, gaan we direct het stadje verkennen. Al snel komen we erachter dat men hier tot 3 uur een siësta houd, zodat het meerendeel van de winkels dicht is. We slenteren vervolgens maar een beetje door het stadje en voordat we er erg in hebben staan we voor de ingang van de ‘Cementerio de Punta Arenas’. Een bezoek lijkt ons een goed alternatief. Deze begraafplaats opende op 18 april 1894 zijn deuren. De oorspronkelijke begraafplaats lag eerst in het zuiden van de stad in wat nu de Plaza Jose de los Santos Mardones is. De monumentale poort, samen met de buitenmuren werden gebouwd in 1919 en na een donatie van Mevr. Sara Braun afgewerkt in 1923.  Het schitterende werk werd gebouwd door ingenieur Ciscutti Fortunato, maar Pascual Borich zorgde voor alle decoratieve elementen van de gevel. De begraafplaats werd voorzien van Europese cipres lanen, een beetje in de stijl van een Engels park, het geeft de omgeving een beeld van rust en vrede. Mede door deze bomen lijkt het net een gigantisch doolhof met hier en daar enorme grote familiegraven en monumenten. Achterin het park waren ook van die soort ‘flatgebouwen’ die verdeeld waren in allerlei kleine kamertjes waar men de persoonlijke spullen van de dierbaren in kon leggen.  

    Inmiddels is het kwart voor 3 en gaan we terug naar de hoofdstraat in de hoop dat er nu wel wat winkeltjes open zijn. En ja hoor de siësta is gelukkig voorbij en het is dan ook meteen een stuk drukker in de straat. We gaan bij een aantal kleding winkels naar binnen, maar de kleding stijl is toch wel heel anders dan bij ons. De zoektocht naar een magneet van Chili, wil niet echt lukken en de poging word uiteindelijk dan ook gestaakt.  Rond half 5 zijn we weer terug op de kamer. Ik probeer wederom in te loggen op het internet maar tevergeefs. Ik ga maar even terug naar de recptie in de hoop dat zij mij verder kunnen helpen. Ik krijg een code mee en bovendien blijkt het hotel een internetplek helemaal bovenin te hebben. Maar ondanks alle inspanningen blijft een goede internet verbinding uit. Als ik in het rond kijk, zie ik ook diverse draden loshangen terwijl ik aan het sleutelen ben, komt Ardie ook een kijkje nemen. Samen liggen we op de grond alle stekkers te checken, maar ook samen krijgen we de boel niet aan de praat. Ardie vertelt dat de Martijn net een woordje had kunnen schrijven toen de boel er uitklapte. Lekker dan, hij is dus de schuldige! Terug op de kamer, snel het verslag bijgewerkt en de foto’s over gezet, later nog snel onder de douche door, zodat we netjes op tijd klaar zijn voor het diner van 7 uur.

    Met zijn allen lopen we een paar blokken voorbij de Plaza naar een leuk klein tentje 'La Luna' genaamd Er staat een hele grote stevige dame achter de bar. Het tentje ziet er leuk en gezellig uit. Ze hebben er een hele verzameling bierblikjes en  wijnflessen. Aan het plafond hangt zelfs een gedekt tafeltje. We hebben 3 tafels van 6 tot onze beschikking. Wij zitten samen met Els, Marthijn, Desiree en Tiny aan een tafel. We bestellen een kipfiletje en een spaghetti bolognese met 2 cola. Het eten komt vrij vlotjes en smaakt allemaal prima. Om kwart voor negen rekenen we samen met Tiny alvast af om nog even snel naar een souvenirs winkeltje te rennen voor de beruchte magneet die Tiny wel had weten te bemachtigen. Maar helaas alle haast is voor niets want de winkel is al dicht als we er arriveren. In het hotel nog een keer het internet gecheckt maar ook dat werkte nog steeds niet mee. Dan maar lekker voreg onder de wol.