We beginnen deze dag lekker relaxed en zonder wekker. Vandaag vliegen we naar Lalibela waar zich het achtste wereldwonder zich bevind: de rots kerken van Lalibela. Rond half 8 lopen we alvast richting het ontbijt. Ondanks dat we de enige gasten zijn, moeten we toch lang op ons omelet wachten maar gelukkig smaakt hij prima evenals de verse jus d’orange. Om half 9 vertrekken we richting het vliegveld van Aksum. Bij de ingang moeten we allemaal uitstappen en wordt de bus onderzocht of we geen illegale lifters bij ons hebben. Ook moeten de paspoorten getoond worden en wordt er echt gekeken of jij het bent op de foto. OP de parkeer plaats worden alle koffers verzameld en in een keer naar binnen gebracht. Eenmaal binnen moet alles door de scan zowel wij zelf als alle bagage. En ja hoor je raad het al mijn koffer wordt er weer uitgevist en moet geïnspecteerd worden. Lichtelijk geïrriteerd maak ik de koffer open. Gelukkig zijn ze er snel achter dat het mijn statief is die in de koffer zit en hoeft niet alles eruit. Als alles in ingecheckt kunnen we naar boven voor een kopje koffie, maar kwart over 10 worden we allemaal geroepen en moeten we gaan boarden. We snappen er niets van want onze vertrek tijd is pas om 10 over 11. Eenmaal in het vliegtuig blijkt dat we een extra tussen stop hebben in Gondar waardoor we meteen moeten vertrekken om op tijd in Lalibela te zijn.

Na een uurtje vliegen komen we aan op de luchthaven van Lalibela. De koffers moeten we zelf van het steekkarretje plukken, die worden niet op de bagageband geplaatst. Vraag we überhaupt af of er wel eentje was. De bus met onze nieuwe chauffeur Daniel staat ons al op te wachten. Het Mountain View hotel ligt ongeveer 25 kilometer van het vliegveld af. De weg er naar toe is vrij bochtige en dat in combinatie met het harde rijden van onze chauffeur en de lege maag maakt ons erg blij als we om 1 uur bij het hotel arriveren. Het is vrij nieuw hotel en staat op het randje van de berg. We hebben, zoals de naam ook zegt, echt een fantastisch uitzicht over het laaggelegen landschap. We brengen eerst de koffers naar de kamer en kleden ons om alvorens we gaan lunchen in het restaurant van het hotel. We krijgen een 3 gangen menu voorgeschoteld. Eerst een heerlijke champignonsoep, vervolgens spaghetti met tonijn en als toetje een schaaltje met papaja, heerlijk!

Kwart voor 3 vertrekken met de bus richting het eerste deel van de rotskerken. Alvorens we het complex betreden wordt er eerst wat water ingeslagen. Bij de ingang van het kerkencomplex moet alles eerst weer gecheckt worden, tassen open en door de scan. We krijgen een gids en een schoenoppasser mee. De schoenoppasser zorgt er voor dat onze schoenen er nog staan als we terug komen. Na een paar keer aan- en uit doen weet hij precies welke schoen bij wie hoort. Voordat we daadwerkelijk naar de kerken gaan worden we eerst langs het museum geloosd waar we diverse kronen, kruisen en andere aanverwante voorwerpen zien. Na dit verplichte bezoek mogen we eindelijk naar de kerken. Onze  eerste kerk is de Bet Medhane Alem, huis van de redder der aarde. Het is de hoogste en grootste kerk van Lalibela. Het gebouw is rechthoekig van vorm en heeft een afschuwelijk dak ter bescherming boven zich. Via een smalle trap dalen we af naar de voet van de kerk. We zien dat de kerk gesteund wordt door 32 vierkante zuilen waarvan enkele nog oorspronkelijk zijn. Het merendeel is bij een bombardement in de Tweede Wereld Oorlog verwoest. De kerk is vanaf drie ingangen te betreden. In de kerk zelf zijn geen schilderingen of ander decoraties te zien. Op de vloer liggen allerlei maten en een rood vloerkleed. De omliggende wanden van de kerk bevatten allerlei holen en nissen.

Via nauwe en donkere steegjes klimmen en kruipen we naar de volgende kerk, Bete Maryam. Riet krijgt hulp en ondersteuning van onze schoenoppasser. Bete Maryam, het huis van Maria, heeft net als Bet Medhane Alem drie ingangen. Deze drie ingangen worden beschermt door portalen. Ook hier liggen weer allerlei matten en kleedjes op de grond. Vlak voor het allerheiligste staat een pilaar die is bedenkt met een doek. De gids verteld ons dat Christus op deze plaats is verschenen voor koning Lalibela. Christus heeft de pilaar toen aangeraakt en bij die aanraking stond het verleden en de toekomst van de wereld op de pilaar gegraveerd. Deze goddelijke openbaring  zou niet te verdragen zijn voor gewone stervelingen, vandaar de bedekking. Maar er gaat ook een verhaal dat er op de pilaar iets over de Ark des Verbond staat en dat deze inscriptie zal verdwijnen als de doek wordt verwijderd. Geen idee wat nu de waarheid is, maar nieuwsgierig wordt je er wel van. Hoog op de muren zien we prachtige schilderingen, die verschillende stadia uit het leven van Jezus en Maria weergegeven. Op een van de architraven van de kerk staat tussen twee rozetten de schildering van een zon, een symbool voor Christus als de zon der rechtvaardigheid. Buiten bevindt zich naast de kerk een kruisvormig doopvont. Aan het water van de nabij gelegen bassin worden speciale krachten toegekend. Zo zou een vrouw die in het groene water baadt vruchtbaar worden. Ik betwijfel ten zeerste of er überhaupt een vrouw in dat vieze moerasachtige water wil stappen, maar dat ter zijde. Inmiddels was het nabij vijven en moesten we het terrein verlaten. Morgen gaan we de grootste en bekendste bezoeken, Bete Georgisch. Hopelijk heeft deze nog niet zo’n vreselijk dak boven zich.

Licht teleurgesteld keren met de bus weer terug naar het hotel, waar we meer dan genoeg tijd hebben om ons op te frissen voor het diner. Ik maak meteen even gebruik van de aanwezig tijd door mijn dagboek en foto’s bij te werken op de laptop. Rond 8 uur gaan we op weg naar het restaurant van het hotel voor het diner. We krijgen wederom een fantastisch driegangenmenu voorgeschoteld. We beginnen met een heerlijk lamssoepie, daarna krijgen we rijst met draadjes vlees en als toetje een heerlijk maar o zo zoet gebakje. Na anderhalf uur zijn we uitgegeten en keren we terug naar onze kamer voor de nacht. Bij de balie wisselen we nog snel even wat euro’s in, zodat we voorlopig vooruit kunnen.