Na een heerlijke nachtrust worden we om kwart voor zeven gewekt door de wekker. We maken ons snel gereed voor het ontbijt want we hebben lekkere trek. We kunnen weer kiezen uit diverse soorten ei met toast. Om kwart over 8 zijn we gereed en vertrekken we met de bus naar onze eerste stop van de dag: Queen Sheba’s zwembad ookwel het waterbekken van Mayshum genoemd. Het 'bad' ligt net ietsje buiten de stad zodat het laatste stukje ernaartoe een behoorlijk hobbelige weg is. Het is tot op de dag van vandaag nog niet helemaal duidelijk waar dit waterbekken voor diende. Men twijfelt of het daadwerkelijk als zwembad heeft gediend. Tijdens het Timkat-festival wordt in dit bad de doop van Jezus in de Jordaan herdacht. We stappen in de bus en rijden verder de heuvel op naar het paleis van Kaleb en Gebre Maskal. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over het omringende landschap met zijn heuvels. Aan de voet van deze heuvel liepen de oude handels routes naar het noordelijk gelegen Soedan en het in het oosten gelegen Rode Zee. De bouw van dit paleis vond dus plaats uit strategische overwegingen. Op dit terrein zijn ze pas 5 maanden geleden echt begonnen met opgravingen. We bezoeken beide  ondergrondse ruimte. De grafkelder van koning Gebre Maskal bestaat uit een aantal ruimten met daarin stenen sarcofagen. Op de muren zien we afbeeldingen van zowel christelijke kruisen als van vulva’s.  De andere grafkamer waarvan de ingang ietsje verder op ligt is vermoedelijk van koning Kaleb, de vader en voorganger van Gebre Maskal. In beide grafkamers zien we de bijzonder bouwstructuur om instorting tegen te staan. De stenen hebben allemaal een ander formaat en de voegen lopen in de raarste vormen. Eenmaal boven lopen we  een klein stukje verder de heuvel op naar een kruisvormige put. De functie van deze put is niet helemaal duidelijk. De put is te diep om als doopvont gediend te hebben en heeft een te merkwaardige vorm voor een gewone waterput.

We stappen weer in de bus er rijden richting een klein gebouwtje met een golfplaten dak waarin zich de steen van Enzana bevindt. We passen maar net met zijn allen in het gebouwtje. De steen is dertig centimeter dik, tachtig centimeter breed en tweeënhalve meter hoog.  De inscripties op de steen zijn in drie talen, Gueze, Grieks en Sabaans, op de steen aangebracht. Het verteld hoe het christendom zich heeft ontwikkeld onder de heerschappij van koning Enzana. De steen heeft een grote historische waarde. Na dit korte bezoek vervolgen we onze weg naar het hoogte punt van deze dag: het stèle veld. Via een zijingang betreden we het veld. De stèles zijn monumenten die kenmerkend zijn voor de Aksumitische tijd. Waarschijnlijk zijn ze opgericht ter herdenking van koningen en markeerden ze de graven van belangrijke personen. Meteen bij de ingang zien we de in stukken gevallen hoogste stèle die 33 meter hoog was. Bij de oprichting is hij zeer waarschijnlijk naar voren gevallen en in stukken gebroken. Men denkt dat de voet die onder de grond zat te klein was om dit grote gevaarte te dragen. We lopen onder de gevallen stèle door en bezoeken de ondergrondse grafkamers. Via een stenen trap komen we in een lange gang terecht waarin aan de zijkant zich diverse kamers bevinden. Er zijn er slechts een paar geopend. Aan het einde van de gang zien we de oorspronkelijk ingang van de tombe. Deze is nu gedeelte ingestort. We lopen weer terug naar buiten en bezoeken linksachter onder de afgebroken stèle de grafkamer van  Ramhai, een koning ui de derde eeuw na Christus. Het geheel is afgedekt met een lelijk golfplaten afdak. Uiteraard is dit neergezet als bescherming tegen weersinvloeden maar het verdiend geen schoonheidsprijs. Via een stenen trap dalen we af naar de grafkamer hierin bevind zich slechts nog een tombe met een steentje erop. De gids laat ons horen dan de tombe hol is en zeer waarschijnlijk nog een stoffelijk overschot bevat. We gaan weer terug naar boven en bezoeken de twee andere enorme stèles. De middelste reusachtige obelisk werd in 1937 door het Italiaanse leger meegenomen naar Rome, maar na lang touwtrekken tussen Ethiopië en Italië werd de obelisk in 2005 teruggebracht naar Axum. Als je goed kijkt kun je de breuklijnen nog zien. De stèle staat niet meer op zijn oorspronkelijke plek aangezien de grond eronder niet stabiel genoeg is. De derde stèle staat nog wel op zijn oorspronkelijk plek maar wordt ondersteund door allerlei kabels. Deze stèle valt op omdat er aan de achterkant geen bewerking te zien is. De bewerkingen op de andere stèles imiteren een woning van diverse verdiepingen. Achter het stèleveld bezoeken we een klein museum waarin de gevonden 'schatten' uit de graftombes worden tentoongesteld.

Op het grote terrein tegenover het stèleveld ligt de nieuwe Maryam Tsyon-kathedraal. Deze kleurrijke en bijzonder gevormde kathedraal werd ontworpen door een Griekse bouwmaatschappij geheel in traditionele Ethiopische stijl. De losstaande klokkentoren bij de kathedraal imiteert qua vorm een Aksumitische stèle. In 1965 werd de kathedraal in het bijzijn van koningin Elizabeth II van Groot-Brittanië ingewijd door Haile Selassi. We lopen eerst naar de oude Maryam-Tsyon- katherdaal die achter de nieuwe ligt. In een klein museum zien we nog wat kunstschatten zoals kleding, kronen en kruisen. De mannen mogen vervolgens de oude kathedraal bezoeken, waarin naar men zegt de Ark des Verbonds bewaard wordt. De dames gaan op bezoek in de nieuwe Maryam Tsyon-kathedraal. De kathedraal ziet er van binnen bijzonder kleurrijk uit. Op de wanden tussen de ramen bevinden zich prachtige eveneens kleurrijke schilderingen met bijbels verhalen. De lokale dames lijken ons in zijn geheel niet te zien en gaan gewoon hun gang. Als de heren weer zijn gearriveerd van hun uitstapjes krijgen we een oude bijbel uit het jaar 1000 te zien. De schilderingen in dit Bijbelse boek zien er nog prachtig gaaf uit. Onvoorstelbaar als je ziet dat deze gewoon in de kathedraal onder een simpel kleedje ligt. Als we uitgekeken zijn trekken we onze schoenen weer aan en lopen we terug naar de bus.

Als laatste stop van de dag bezoeken we het Paleis van koningin Sheba. Archeologische onderzoeken hebben aangetoond dat dit paleis zeer waarschijnlijk in de zevende eeuw na Christus is gebouwd. Op grond hiervan kan dit nooit het paleis van koning Sheba zijn. Zij was immers een tijdgenote van koning Salomo. De paleis ruïne bestaat uit een stenen fundering met resten van een troonzaal. Volgens onze gids Mook is alles origineel, maar wij hebben toch wel onze twijfels. Het ziet er hier en daar wel heel erg gelikt uit. Aan de zijkant van de ruïne bevindt zich een uitkijktoren waarvandaan wij een goed overzicht hebben op de overblijfselen. We zien dan ook dat er aan de overkant van de weg een groot aantal onbewerkte stèles staan. Deze hebben vermoedelijk graven gemarkeerd. We stappen weer in de bus en rijden naar het 'Yeha hotel' voor onze lunch. Dit hotel is echt prachtig gelegen. Vanaf het terras kijken we op het stèle veld en de twee kathedralen. De lunch bestaat uit een keuze menu. We gaan voor een tomaten soep, een groente macaroni en een heerlijk bananentoetje. Na de lunch hebben we de mogelijkheid om een koffieceremonie bij te wonen. Ik besluit om lekker in de tuin wat vogels te fotograferen, want de tuin zit er werkelijk vol mee. Na de koffieceremonie is het plan om alweer terug naar het hotel te gaan. Wij zien dit echter niet zitten en besluiten om wat langer bij dit heerlijke hotel te blijven om van het uitzicht en de vogeltjes te genieten. 

Na ruim twee en een half uur vogelen gaan we te voet op weg naar ons hotel. Gelukkig heb ik mijn GPS bij me, dus het is geen probleem om ons hotel terug te vinden. We duiken meteen onder de douche en gelukkig hebben we nu wel warm water. Nog even snel het dagboek bijgewerkt en de foto's overgezet, maar voordat we het weten is het weer tijd om te vertrekken. Met de bus gaan we weer op weg naar het Yeha hotel voor het diner. Ook voor dit diner konden we weer kiezen uit een aantal gerechten. We gaan voor de champignon soep, de goulash met rijst en de pannenkoek met chocolade saus als toetje. Na het toetje heeft Cor een speech voorbereid, want we nemen afscheid van onze chauffeur Jonas. Het laatste stuk naar Lalibela gaan we met het vliegtuig en Jonas brengt de bus weer terug. Rond 10 uur rijden we terug naar ons hotel waar we een klein kwartiertje later aankomen. Nog snel voor het slapen gaan de koffers gepakt en het laatste stuk van het dagboek bijgewerkt. Om 11 uur kruipen we voldaan onder de dekens.