Na een onrustige nacht worden we om zeven uur wakker van de wekker. Een klein half uurtje later zitten we al aan het ontbijt. Er staat een uitgebreid ontbijtbuffet voor ons klaar in het restaurant op de eerste verdieping van het hotel. De keuze is enorm en we laten het ons dan ook goed smaken. Na een klein half uurtje keren we terug naar de kamer om ons klaar te maken voor de stadstoer door hoofdstad van Ethiopië. Voordat we vertrekken verzamelen we ons eerst om 9 uur in de lobby waarbij Marja ons het een en ander vertelt over de reis en waarin we echt kennis maken met een ieder. Iets over tienen vertrekken we naar de hooggelegen heuvels aan de rand van Addis Abeba. Op deze heuvels vinden we het 'paleis' van Menelik II en een mooie Koptische achthoekige kerk waar we niet in mogen. 'Paleis' is een wat groot woord voor de behuizing van deze keizer die later op verzoek van zijn vrouw veel lager, in het huidige Addis Abeba, is gaan wonen, dicht bij de warmwaterbronnen. We bezoeken verschillende vertrekken waarbij we bij sommige in groepjes naar binnen mogen omdat de vloer niet stevig genoeg is om ons allen te dragen?! We zijn net op tijd klaar met het bezoeken van de verschillende vertrekken als een enorme schoolklas arriveert. Via het smalle paadje lopen we weer terug naar de bus. Bij de ingang van het paleis bevind zich ook nog een klein museum dat vooral ter herinnering aan keizer Menelik II en zijn vrouw is ingericht.

Na Meneliks paleis vervolgen we onze weg richting de Entotoberg op 3000m hoogte. De rit er na toe is echt prachtig. Onderweg zien we langs de weg heel veel ezeltjes, beladen met takken of plakken gedroogde mest, maar ook vrouwen met enorme grote bossen hout op hun rug lopen. Zij sprokkelen dat bij elkaar in de bossen op deze heuvels om het vervolgens helemaal naar beneden te brengen. Af en toe zien we de dames helemaal krom lopen en besef je des te meer hoe goed wij het eigenlijk hebben. Onderweg maken we ook nog een korte stop om van het prachtige uitzicht te genieten. We hebben een uitgerekt uitzicht over het lager gelegen Addis Abeba. Na dit 'hoge' bezoek gaan we op weg naar het Nationaal Museum waar we een bezoek brengen aan Lucy. Dit 3.5 miljoen jaar oude skelet is de oudste mensachtige ooit gevonden. Lucy was een volwassen vrouw die ongeveer 3,2 miljoen jaar geleden leefde in wat tegenwoordig Ethiopië wordt genoemd. Van haar geraamte bestaan tegenwoordig nog vrij veel botten, waaronder haar ribben, onderkaak en een deel van het bekken. Lucy had het bekken van een recht oplopend dier, en was daarmee in 1974 de oudst bekende fossiele hominide die rechtop kon lopen. Na ons bezoek aan het Nationale Museum is het tijd om te lunchen. Marja weet een leuk tentje naast het Nationaal Museum waar we met de gehele groep kunnen gaan eten. De kaart is best uitgebreid, maar nog moeilijk te begrijpen aangezien we geen idee hebben wat er allemaal opstaat. Ma en Riet gaan voor een echt Ethiopisch gerecht. Ik hou het nog een beetje safe en ga voor de tilapia vis met rijst en groenten. De vis met rijst smaakt prima, het Ethiopisch gerecht valt iets minder in de smaak. Het blijkt om de injera te gaan, een zurige pannenkoek gevuld met groenten (geen vlees want het is vastentijd). We sluiten de dag af met een bezoek aan de grootste openlucht markt van Afrika: de Mercato. De chauffeur vind het geen goed plan dat we de markt te voet bezoeken, want er is ongelofelijk veel criminaliteit. We maken dan ook een rondje met de bus door de kleine smalle en vieze straatjes. We kijken onze ogen uit. We zien bergen plastic, autobanden, plastic teiltjes, tassen, kleding, kruiden en schoenen. We worden een aantal keer niet al te vriendelijk begroet waardoor ik extra blij ben om in de bus te zitten.

Na ongeveer een uurtje sightseeing keren we terug naar het hotel. Aangekomen in het hotel brengen we onze spullen naar de kamer en gaan me meteen op weg naar het Hilton hotel voor de enigste cache die we tijdens onze reis kunnen doen. Onderweg komen we langs een wel heel bekende stier, maar er staan nogal veel mensen dat ik geen zin heb om hier een foto te maken voor de cheallenge. Het hotel ligt niet ver van de onze vandaan en is dan ook snel gevonden. Alleen is het wel even zoeken naar de ingang, want het terrein is behoorlijk groot. Eenmaal bij de ingang aangekomen vragen we aan de beveiligers naar de conciërge balie. We moeten het hotel in maar niet voordat onze tassen zijn gescand. Bij de conciërge balie aankomen laat ik het formulier zien van geocaching en de man weet precies wat ik bedoel. Hij laat het logboek zien, maar leid ons eerst naar de toewijding plaquette van Haile Sallassie I. We maken er een foto van en keren terug naar de balie. De man geeft me het boek maar is toch wel heel nieuwsgierig wat het nou precies inhoud. We vertellen van het spel en naar mate het verhaal vordert komen er steeds meer personeelsleden kijken. Ze vinden het reuze interessant en helemaal als ik vertelt dat ze over de hele wereld liggen. Op de terug weg gaan we nog even opzoek naar een supermarkt om wat drinken in te slaan. We worden hierbij geholpen door een lokale man. Ondanks dat de man alleraardigst is zijn we niet geheel overtuigd van zijn goede bedoelingen. Hij leidt ons wel netjes naar de Bambis supermarkt en onderweg praat hij honderduit. Als we de supermarkt ingaan willen we eigenlijk niet dat hij meegaat en vragen we hem buiten te wachten. Hij geeft gehoor aan ons verzoek en wacht netjes in de hal van de supermarkt. De supermarkt is best uitgebreid en we vinden er wat we willen. Als we de supermarkt uitkomen zijn we toch wel een beetje opgelucht als we de man niet meer zien. We lopen met behulp van de GPS weer terug naar het hotel.

Na een heerlijke douche vertrekken we om 7 uur met de gehele groep richting een cultureel diner waar we het nationale gerecht injera gaan proberen. Het restaurant ziet er gezellig uit en zit al vol met Ethiopiërs. We vallen lekker op want we zijn de enige buitenlanders. We nemen plaats op krukjes rondom kleine tafeltjes. Al snel wordt duidelijk dat er een buffet is deze avond, in mijn gedachte maak ik een grote sprong in de lucht, dat betekent dat we niet met onze vingers hoeven te eten en ook niet hoeven te delen. Na een klein uurtje worden we verblijd met Ethiopisch muziek. De muziek komt op mij wat vals over, maar de Ethiopiërs vinden het helemaal geweldig en worden steeds wilder, vooral als de dansers optreden.  Het is een bijzondere dans waarbij vooral veel met de schouders en nek gewerkt wordt. Uiteraard worden er aan het einde ook wat mensen uit het publiek geplukt, godzijdank zien ze mij niet zitten. Rond half tien is het afgelopen en keren we terug naar het hotel. De ogen zijn inmiddels behoorlijk zwaar geowrden, dus het duurt ook niet lang meer voordat we onder de wol kruipen.