Netjes op tijd worden we vandaag weer net even iets voor de wekker wakker. Rond half 7 gaan we op weg naar het restaurant voor het ontbijt. We blijken iets te vroeg te zijn, want de tafels zijn nog niet gedekt. Het wachten is echter niet zo groot probleem, want er is genoeg te zien. Na een paar minuten kunnen we al aan tafel. Inmiddels is de bejaarden club uit Duitsland ook gearriveerd. Als we met zijn allen in de rij staan voor een eitje, zien we ineens een hele mooie zonsopgang. Snel ren ik terug naar de kamer om mijn camera op te halen. Als ik terug kom staan ze nog steeds in de rij voor een ei. Na het ontbijt halen we onze spullen van de kamer en vertrekken we met de bus naar Langano meer.

Al vrij snel hebben we onze eerste stop. We trekken de bergen in met de bus en gaan op bezoek bij het Dorze volk. Dit volk staat bekend om hun unieke, soms wel twaalf meter hoge bijenkorfvormige hutten. De weg er naartoe is behoorlijk stijl en bochtig. Onderweg zien we weer een hoop oude vrouwtjes met enorme takkenbossen op hun rug. Na een kleine anderhalf uur slingeren door de bergen komen we bij het dorp aan. Het blijkt stomtoevallig ook het dorp te zijn waar volgens het internet een cache zou moeten liggen. We krijgen allereerst een rondleiding over het terrein. We beginnen bij de woning van een familie. De woning is zo groot dat we er met zijn allen in kunnen. De bijenkorfachtige hut is van binnen verdeeld in kleine kamertjes. Zelfs het vee heeft een eigen kamer, zij zorgen voor extra warmte in de hut. Op het terrein zit verder nog een mannetje die aan het weven is. Het is blijkbaar een gewoonte dat dit door mannen gedaan wordt. Het spinnen wordt door  dames gedaan, wat we achter de woning kunnen zien. Dit gebeurt allemaal nog handmatig, maar gaat zo razend snel dat ze helemaal geen machines nodig hebben. Vervolgens krijgen we het ritueel van de valse banaan te zien. De bladeren van deze boom worden tot pulp verwerkt en vervolgens wordt er, na het gisten van deze pulp in de grond, brood gebakken. Als laatste kunnen we dit brood ter gelijkertijd met een schnaps proeven in de souvenirtent. Wij gaan echter een poging wagen om de cache te vinden. Veel hoop hebben we niet want op de site was al te lezen dat deze cache al een aantal jaar niet gevonden is. Uiteraard willen we dit even met eigen ogen zien. We kunnen inderdaad niets vinden in de toiletten en douches. Enkele mannen houden ons nieuwsgierig van een afstandje in de gaten wat we allemaal aan het doen zijn. Na een paar minuten zoeken kunnen we toch wel constateren dat de cache er echt niet meer is.

Rond 10 uur gaan we weer bergafwaarts om onze weg te vervolgen naar het Langano meer. Na ongeveer anderhalf uur rijden hebben we een korte plaspauze aan de kant van de weg. We duiken snel de bosjes in om onze blazen te legen. We zijn net op tijd klaar als er een groepje nieuwsgierige koeien uit de bosjes tevoorschijn komt. Om 1 uur komen we in Sodo aan en gaan we lunchen in hetzelfde restaurant als op de heen weg. Tijdens het rijden heeft Marja onze bestellingen al doorgegeven, dus als het goed is kunnen we meteen aanvallen. En dat klopt. We zitten nog maar net en de eerste maaltijden worden al geserveerd. Het smaakt net als de vorige keer weer uitstekend. Na een klein uurtje kunnen we onze weg weer vervolgen. De volgende stop is weer bij de koffietent met de leuke koffiekopjes. Een verplichte stop omdat we allemaal van mening zijn dat Daniel onze chauffeur wat rust nodig heeft. In Shashamere gaan we opzoek naar de reggae afstammelingen, maar die blijken niet meer in het centrum van de stad te zitten. We worden naar een van de buitenwijken gestuurd. Eenmaal daar aangekomen zien we de bekende reggae kleuren. We worden niet echt vriendelijk ontvangen. Sterker nog we worden gesommeerd om te vertrekken. Zelfs het maken van foto’s is uit den boze. Daniel gaat nog in discussie met die gasten en dat gaat er fel aan toe. Wij hebben al genoeg gezien en willen graag verder omdat we toch niet welkom zijn.

Rond 6 uur komen we aan in de Sabena Lodge aan het Langano meer. Het ziet er bijzonder fraai en nieuw uit. Het hotel bestaat uit kleine losse rechthoekige lodges, die met hun terras naar het meer staan. De tuin van het complex zit vol met exotische vogels. Nadat we de spullen op de kamer hebben gezet, maken we nog een korte wandeling door de tuin. Naast de diverse vogels zien we ook 3 schildpadden in de tuin. Twee daarvan zitten netjes in hun verblijf, maar een derde loopt vrij rond. Bij nadere inspectie zien we dat dit de kleinste van de drie is en dat hij onder het hek door kan. Via een lange trap dalen wij af naar het lager gelegen deel van de tuin dat aan het water ligt. Op dit lager gelegen stuk staat ook een tafeltennis tafel waar we even een balletje slaan. Al gauw begint het te schemeren en gaan we terug naar de kamer om ons op te frissen. Om 8 uur vertrekken we naar het restaurant van het hotel voor het diner. Het restaurant is een enorme tukul die gezellig is ingericht in Afrikaanse stijl. We beginnen met een heerlijk tomaten crèmesoepje, vervolgens nemen we een grilled fish met rijst en aardappelpuree en als  toetje een kom vers fruit. Na 2 uurtjes zijn we uitgegeten en keren we terug naar de kamer voor de nacht.