Na een heerlijke muggenvrije nacht onder de klamboe worden we om half 7 wakker. We blijven nog even lekker liggen en staan om 7 uur op. Het ontbijt wordt geserveerd op het terras van het restaurant. We hebben hiervandaan een prachtig uitzicht over de onder ons liggende jungle. Het eitje, de verse jus d’orange en de dikke toast smaken prima. Om 9 uur vertrekken we naar de opstapplaats bij het Chamomeer in het Nech Sar Nationaal Park. Onderweg zien we in de bomen een heleboel maraboes staan. Het laatste stukje naar de opstapplaats is een heel smal en avontuurlijk paadje. Af en toe vragen we ons af of de bus er wel door heen komt, maar onze chauffeur is bijzonder kundig. Na een half uurtje komen we bij de opstapplaats aan. Dit is niet veel meer dan een klein open stukje veld met een schamel uit golfplaten bestaand gebouwtje. Voordat we de boot op gaan krijgen we van die vreselijk dikke zwemvesten aan. Het overdekte bootje ziet er goed uit en heeft genoeg zitplaatsen. Om bij het bootje te komen moeten we wel eerst de avontuurlijke steiger trotseren. De steiger bestaat uit een aantal boomstammen met losse planken, waarvan er hier en daar ook enkele ontbreken. het is dus oppassen om niet in een van die gaten terecht te komen. Ik vraag me ook een beetje af of het hout wel stevig genoeg is. Gelukkig zakt niemand door de steiger en kunnen we beginnen aan onze boottocht. Al snel nadat we de motor hebben gestart zien we de eerste zeearenden voorbij vliegen. Het is een machtig gezicht. Als we wat beter om ons heen kijken zien we ze ook in de bomen zitten. Na een eerste oversteekt duiken we een zijwatertje in. Hier blijven we langs de oever varen. Ineens zien we in de verte een hoopje vreemd kleurige stenen liggen. Bij nadere bestudering blijkt het om een grote groep nijlpaarden te gaan. We varen langzaam ietsje dichterbij zodat iedereen ruimschoots de gelegenheid krijgt om foto’s te maken. Het is een komisch gezicht, want er is zoveel ruimte en toch liggen ze allemaal boven op elkaar. Ze zien er in eerste instantie een beetje slaperig en suffig uit, maar bij betere bestudering zien we dat ze ons nauwlettend in de gaten houden. In de achtergrond zien we een aantal pelikanen op het water dobberden. We vervolgen onze tocht naar een kolonie krokodillen. Onderweg zien we verschillende prachtig gekleurde vogels zoals de ijsvogel, een purperreiger en ee paartje nijlganzen. Op eens stopt de boot bij de oever. We hebben in eerste instantie nog niet door waar we naar kijken, maar dan ineens zien we een nijlvaraan over het land kruipen. Hij heeft zulke goede schutkleuren dat je hem haast niet ziet. Langzaam varen we naar de overkant van het water waar de krokodillen moeten liggen. Ook hier hebben we in eerste instantie moeite om ze te vinden, maar naar verloop van tijd zien we er steeds meer te voorschijn komen. Ze liggen er relaxed bij en poseren uitstekend voor de camera. De boot dobbert wat rondjes rondom de krokodillen zodat iedereen tijd genoeg heeft om ze goed te zien en te fotograferen. Na de krokodillen keren we om en varen we via de andere oever weer langzaam terug naar de steiger. Al snel zien we een paar maraboes prachtig poseren op de rotsachtige oevers. Ook hier nemen we weer ruimschoots de tijd om alles goed vast te leggen. De nijlpaarden kolonie ligt er nog steeds hetzelfde bij als we ze weer passeren. Alleen zien we in de achtergrond ineens wat bewegen. Het blijkt om een grote groep bavianen te gaan. Na ruim anderhalf uur varen komen we helaas veel te snel weer bij de aanlegsteiger aan. Als we uitstappen worden we verwelkomd door een grote groep bavianen. In de boom naast de steiger zit echt een gigantisch exemplaar, waar ik het toch wel een beetje warm van krijg. Als we allemaal zijn uitgestapt komt de baviaan even polshoogten nemen. Gelukkig houd hij genoeg afstand zodat alles te overzien blijft.

Om half 1 zijn we weer terug bij ons hotel. Als we de sleutel opvragen, blijkt deze niet aanwezig te zijn. Er wordt gezegd dat housekeeping nog bezig is, maar als we bij de kamer aankomen zien we geen housekeeping en zit de deur hermetisch op slot. Ook Riet heeft geen sleutel en ook haar kamer zit op slot. We gaan op zoek naar een kamermeisje. Als we er eentje vinden, rent ze meteen weer weg. Geen idee of ze ons nu begrijpt of niet. Een paar minuten later komt ze alweer terug maar zonder sleutel. Er wordt een ander mannetje bij gehaald. Ook deze rent snel weer weg, maar hij komt terug met een schroevendraaier. De sleutel is naar men zegt gebroken. Ook toevallig dat dat ook bij Riet het geval is?! De schroevendraaier levert echter niets op, zodat men weer op zoek gaat naar een ander mannetje. Ineens komt er uit het niets een mannetje mét sleutel. Geen idee wat er nou aan de hand was, maar wij kunnen weer op de kamer. Ook de sleutel van Riet is ineens weer terecht. We zetten snel onze spullen op de kamer en gaan meteen weer terug naar het restaurant voor de lunch. We bestellen een egg sandwich en wat limonade. Als de sandwiches komen, blijkt de mijne een boterham hoger te zijn dan die van ma. Ik zie er zeker een stuk hongerige uit. Toch blijkt er iets niet helemaal goed te gaan met de bestellingen, want niet iedereen krijgt zijn complete lunch. We laten het erbij om niet al teveel tijd te verliezen.

Om 3 uur vertrekken we richting de 40 bronnen, waar Arba Minch zijn naam aan dankt. Het is met de bus een half uurtje rijden naar de ingang van het park. Vanaf de ingang is het nog ongeveer 3 kilometer naar de bronnen. We besluiten dit stuk lekker te gaan lopen. We hebben tenslotte al genoeg gezeten, een beetje beweging kan geen kwaad. We moeten echter wel wachten op een scout die ons gaat begeleiden. Het eerste stuk is vrij recht toe recht aan maar het tweede stuk brengt ons wat meer in de jungle. In dit jungle gedeelte komen we een grote groep bavianen tegen die nieuwsgierig uit de bosjes te voorschijn komen. Na ongeveer 45 minuten lopen komen we bij de ingang van de bronnen aan. Nou ja bronnen, we zien wat bubbels in het water naar boven komen. Het is niet echt wat we er van verwacht hadden. De scout neemt ons nog wel even mee op een avontuurlijke route langs de bronnen. We springen van steen naar steen door het riviertje en komen zo aan de andere kant terecht. De meeste willen meteen weer terug naar het hotel, maar wij willen nog even genieten van de omgeving. Ineens zien we een grote groep bavianen zitten. Deze groep zit wel heel erg fotogeniek op een omgevallen boom. We nemen rustig de tijd om dit vast te leggen. Daniel komt ons op een gegeven moment halen omdat het nu echt tijd is om terug te gaan. Wij zijn het er niet helemaal mee eens, dus doen we rustig aan. Op de terugweg horen we in het jungle gedeelte een hoop lawaai boven ons. Als we naar boven in de bomen kijken, zien we een aantal franje apen zitten. Wat een prachtige beesten zijn dat. De witte staarten steken prachtig af tegen de donkere natuurlijke omgeving. Het valt niet mee om ze een beetje goed vast te leggen. het stukje waar ze zitten is wel heel erg donker. Volgens Marja hebben we veel geluk,  want zo dichtbij heeft zij ze ook nog nooit gezien. We hebben sowieso veel geluk want de rest van de groep is al bijna bij de bus en heeft ze helemaal niet gezien. Het laatste stukje zien we ook ineens een heleboel gekleurde vlinders te voorschijn komen. Rond kwart over 5 komen we bij de bus aan en rijden we terug naar ons hotel waar we een klein half uurtje later aankomen. We kletsen Riet even bij over wat we allemaal gezien hebben, voordat we ons klaarmaken voor het diner.

Om 8 uur lopen we gezamenlijk naar het restaurant van het hotel voor het diner. Marja laat deze avond verstek gaan. We hebben wederom een keuze menu. De fried fish van gisteren is vervangen door fish and chips en de imported fruit is vervangen door assorti fruit. We beginnen allemaal met de groenten soep. Als de soepen komen, lijkt er helemaal geen verschil te zitten tussen de diverse varianten. Gelukkig smaakt de soep prima en nemen we het maar voor lief. De fish and chips smaakt ook prima en is dit keer ook lekker warm. Het assorti fruit wordt in een mand op de tafel gezet. We mogen het zelf schillen, maar dat valt niet mee want de bijgeleverde messen zijn zo bot als het maar zijn kan. Het sap spuit alle kanten op en loopt langs onze armen naar beneden. Het ziet er nogal komisch uit want het personeel heeft de grootste lol om ons.  Eenmaal ontdaan van de schil smaakt het fruit echter prima. Inmiddels is er op het terras een voorstelling van zang en dans begonnen. Als we uit geschild zijn nemen ook wij een kijkje. Uiteindelijk is onze groep nog de enige die zit te kijken. De groep waarvoor deze voorstelling bestemd is, een oude bejaarden club, is allang vertrokken. Als laatste worden er zoals gewoonlijk wat mensen uit het publiek naar voren gehaald om mee te dansen. Riet is een van de gelukkige. Om kwart over 10 vinden we het welletjes en stoppen we gezamenlijk wat in de pot waarna we ons terug trekken op onze kamer voor de nacht.